«Ο κόσμος έχει ανάγκη την τέχνη. Αυτή θα τον βγάλει από το βάραθρο, όπου τον έχουν καταδικασμένο να υποφέρει, τυφλός και αβοήθητος. Το τραγούδι του ποιητή είναι ένα διαφορετικό ψωμί, ζυμωμένο με ήλιο, με ιδρώτα και αίμα. Κι αυτός είναι ο προορισμός του ποιητή. Να χορτάσει ο κόσμος ψωμί, φως, τραγούδι. Πραγματικό ψωμί πρώτα. Γιατί … Συνεχίστε να διαβάζετε το Κλειστά σχολεία και θέατρα  και ανοιχτά κομμωτήρια-«Υπερασπίσου το παιδί γιατί αν γλιτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα».