«Γκορτσιά σημαίνει ρίζες. Αν δεν έχεις ρίζες στο παρελθόν , δεν θα έχεις και στο μέλλον », ανέφερε ο Γιώργος Παφίλης στα ραδιοΛόγος και το Λύσανδρο Ρήγα
με αφορμή τα δικά του «Απουκράτ’ κα Γκόρτσα», που ανεβαίνουν την Παρασκευή 4 Μαρτίου στην αίθουσα Φίλιππος ως και το Σάββατο της Μεγάλης Αποκριάς 12 Μαρτίου στις 9μ.μ. «Η γκορτσιά είναι δέντρο, κρατάει την Κοζάνη. Γκόρτσο λέγονται οι σκληροπυρηνικοί κοζανίτες που παλεύουν για την ιστορία».
Η ανοικοδόμηση της Ελλάδος επί Καραμανλή επηρέασε και την Κοζάνη με την έννοια της αντιπαροχής να μην είναι γνωστή. Ακόμα οι κοζανίτες είχαν ορθάνοιχτα τα σπίτια τους , έμπαινε όποιος ήθελε, όποτε ήθελε. Με τον Γιώργο Τιάλιο , έναν πρωτοπόρο κοζανίτη δήμαρχο , όπως ανέφερε ο Γιώργος Παφίλης να ιδρύει την Περιηγητική Λέσχη θέλοντας να αναβιώσει την κοζανίτικη αποκριά. Γίνεται κάλεσμα μέσα από τα τότε τυπογραφεία να βρεθούν σπίτια για την φιλοξενία των επισκεπτών . «Με τα ενοίκια, φοβερά ικανοποιητικά για να στουπώσουν τρύπες»
Το έργο είναι της δεκαετίας του 50 με αναφορές από την απελευθέρωση της Κοζάνης από το 1912.Υπήρχαν επιστολές στρατιωτών το 1913, οι οποίες μιλούσαν για την αποκριά της Κοζάνης. «Το έθιμο κρατούσε από τουρκοκρατίας. Οι κοζανίτες θα δουν όλη την ιστορία της Κοζάνης, θα ευχαριστηθούν, θα γελάσουν , θα συγκινηθούν».
«Ο πρωταγωνιστής ήταν προοδευτικός, παλιός κουμουνιστής, δεν μπορούσε να στεριώσει, έκλεισε και το μαγαζί του». Εκείνη την εποχή ακουγόταν η ΥΕΝΕΔ μέσα από τις αξιόλογες φωνές της Ματίνας Γκορτζούλη και Σταύρου Καραπάτσιου, είπε ο Γιώργος Παφίλης .
Μέσα από τη σχέση των δύο πολιτισμών, Αθήνας και Κοζάνης ,ξεδιπλώνεται μια σχέση αγάπης και αλληλεγγύης. Περνούν πολλά μηνύματα στους θεατές χωρίς να υπάρχει ένα υπονοούμενο, οπότε και πρόκειται για μια παράσταση για όλη την οικογένεια…
Ι.Π.
