Πόσο κοντά στην πόλη είναι αυτό το ύψωμα, και ταυτόχρονα πόσο έξω από όλα όσα μας πιέζουν και μας αγχώνουν στην καθημερινότητά της. Η θέα λυτρωτική, ιδιαίτερα στις μέρες που ζούμε, καθώς επιτρέπει στη ματιά να απλωθεί και στην ψυχή να νιώθει λιγότερο φυλακισμένη Σ’ αφήνει να αισθανθείς την αλλαγή των εποχών, να νιώσεις πώς ξεκινάει η γη να ζωντανεύει, πώς πρασινίζουν και ανθίζουν οι πλαγιές κι όλη η πεδιάδα ολόγυρα, πώς κατοικούνται τα δέντρα από πουλιά και σκιουράκια, πώς ντύνεται τα υπέροχα φθινοπωρινά χρώματα ο τόπος ως εκεί που φτάνει το μάτι σου, και πώς ασπρίζει τελικά εκεί γύρω στα Χριστούγεννα.
Σήμερα όμως ήταν το κάτι άλλο. Δεν ξέρω αν μας αιφνιδίασαν τα χιόνια που έλαμπαν σε όλα τα βουνά ολόγυρα, τα βαριά σύννεφα που άφηναν τον ήλιο να κάνει παιχνίδι σαν προβολέας από κάτω, και η τόσο καθαρή ατμόσφαιρα που σε έκανε να πιστεύεις πως αν άπλωνες το χέρι θα ακουμπούσες το ποτάμι.
Όλα ήταν υπέροχα εκεί πάνω σήμερα.
Και κάθε μέρα.
Γιατί κάθε μέρα σου χαρίζει μια διαφορετική εικόνα, όπου και να κοιτάξεις.
Ευλογημένο βουνό!
