“Αν γίνει ένα μικρό Data center στο Βελβεντό θα αποζημιωθούν οι κάτοικοι του Βελβεντού και όχι όλοι οι κάτοικοι των παραλίμνιων δήμων επειδή το Data Center θα παίρνει νερό από τη λίμνη”
Ο δήμαρχος Βελβεντoύ Μανώλης Στεργίου σχολίασε την ανάρτηση του Λάζαρου Τσικριτζή περί των Data Centers.Ακολουθεί το σχόλιό του και η απάντηση του δεύτερου.
Manolis Stergiou:
Oταν θεσπίστηκε ο Τοπικός Πόρος ο Δήμος Κοζάνης δεν είχε καμιά πρόσβαση στο νερό της τεχνητής λίμνης Πολυφύτου. Παραλίμνιοι Καποδιστριακοί ήταν οι Δήμοι Βελβεντού, Σερβίων, Καμβουνίων, Αιανής και Ελίμειας. Ο τοπικός πόρος μοιράστηκε με την μερίδα του λέοντος να πάει στους Δήμους Εορδαίας και Κοζάνης, επειδή φιλοξενούσαν τις λιγνιτικές μονάδες. Μικρό μόνο ποσοστό δόθηκε και στους λοιπούς παραλίμνιους δήμους που προανέφερα. Ναι, αλλά για την παραγωγή ρεύματος από τον λιγνίτη εξίσου σημαντική συμβολή είχαν και οι παραλίμνιοι δήμοι. Στην εδαφική τους δικαιοδοσία ανήκε η λίμνη από την οποία αντλούνταν το νερό.
Οι παραλίμνιοι Δήμοι έχασαν σημαντικό αριθμό εύφορων καλλιεργήσιμων εκτάσεων, που κατακλύσθηκαν από τα νερά του Αλιάκμονα για να γίνει η Τεχνητή Λίμνη Πολυφύτου. Δημιουργήθηκε στενότητα κλήρου και πολλοί κάτοικοι των παραλίμνιων οικισμών μετανάστευσαν διότι έμειναν χωρίς κτήματα. Τα κοινωνικά αντισταθμίσματα στις τοπικές κοινωνίες εκ μέρους της ΔΕΗ ήταν ανύπαρκτα. Κάλυπτε κάποτε η ΔΕΗ τα αντλητικά έξοδα ρεύματος του ΤΟΕΒ, μας το κατήργησε και αυτό με ρύθμιση που είχε επιβάλει ο τότε υπουργός Δρυς. Από το 1994 που ασχολήθηκα με τον Δήμο ως Δημοτικός Σύμβουλος και από το 2003 ως Δήμαρχος έθεσα πολλές φορές το θέμα της αδικίας έναντι των μικρών Δήμων στο εκάστοτε Περιφερειακό συμβούλιο και στην ΠΕΔ αλλά και σε συναντήσεις με υπουργικά κλιμάκια. Καμιά ανταπόκριση.
Το 2007 προσφύγαμε και στον Συνήγορο του Πολίτη με αίτημα που ετοίμασε χωρίς αμοιβή και προ τιμήν του ο δικηγόρος Αντώνης Ρουπακιώτης. Ζητούσε τότε ο Δήμος Βελβεντού καλύτερους όρους αντιμετώπισης από την ΔΕΗ ως παλαιός πληττόμενος Δήμος. Καμία ανταπόκριση. Οι δε μεγάλοι Δήμοι Κοζάνης και Εορδαίας κράτησαν σιγή ιχθύος… Η δυνανάλογη κατανομή του τοπικού πόρου συνεχίζεται αισίως ως τις μέρες μας… Επίσης δεν θυμάμαι ποτέ η Οικολογική Κίνηση να πήρε θέση υπέρ των αιτημάτων μας.
Και ερχόμαστε στο σήμερα όπου βλέπεις πάλι μια νέα δυνατότητα να πάρουν οι παραλίμνιοι δήμοι κάποιο ανταποδοτικό όφελος για τα νερά της λίμνης αλλά όπως κατάλαβες, από το νόμο που ψηφίστηκε, είμαστε απ’ έξω.
Κατά τα άλλα όλοι ενδιαφέρονται για την συγκράτηση του πληθυσμού στην επαρχία.
Lazaros Tsikritzis:
Στα μισά συμφωνώ Μανώλη, στα μισά όχι.
1) Το νερό είναι δημόσιο αγαθό με βάση το ν. 1337. Δεν ανήκει σε κανέναν γειτνιάζοντα δήμο, Περιφέρεια κλπ. Ίδια δικαιώματα ΧΡΗΣΗΣ έχουν οι δήμοι είτε είναι παραλίμνιοι είτε όχι. Όλοι οι χρήστες αδειοδοτούνται για τη ΧΡΗΣΗ με διαδικασίες που ξέρεις καλύτερα από μένα. Στη λίμνη Πολυφύτου βέβαια μπλέκεται και η ΔΕΗ, αφού είναι ιδιοκτήτης της. (Κακό αυτό)
2) Όταν κάποιος βιομηχανικός χρήστης παίρνει νερό από μια λίμνη δεν αποζημιώνει κανέναν οικείο δήμο. Δεν ισχύει συμψηφισμός «πάρε νερό, δώσε φράγκα και αντισταθμιστικά». Θα έπρεπε ο χρήστης να πληρώνει περιβαλλοντικό τέλος για το νερό, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία.
3) Τα Data centers δίνουν αντισταθμιστικά στους κατοίκους και στο δήμο, στα διοικητικά όρια του οποίου ΕΓΚΑΘΙΣΤΑΝΤΑΙ. Έτσι για το δικό μας Data center θα «αποζημιωθούν» τα νοικοκυριά των γύρω χωριών, όχι οι κάτοικοι της Κοζάνης. Το ίδιο περίπου ισχύει και για το τέλος ΑΠΕ. Αν γίνουν ΑΠΕ ή ένα μικρό Data center στο Βελβεντό θα αποζημιωθούν οι κάτοικοι του Βελβεντού και όχι όλοι οι κάτοικοι των παραλίμνιων δήμων επειδή το Data Center θα παίρνει νερό από τη λίμνη.
4) Ο Τοπικός Πόρος ψηφίστηκε για τους ΛΙΓΝΙΤΙΚΟΥΣ δήμους, οι οποίοι αγωνίστηκαν για αυτόν. Κακώς οι δήμοι αυτοί Κοζάνης, Πτολ/δας κλπ ονομάσθηκαν «ενεργειακοί» και δημιουργήθηκαν παρανοήσεις. Όπως σωστά λες ενέργεια παράγεται και στην «επικράτεια» του Βελβεντού. Ο ορθός όρος λοιπόν είναι ΛΙΓΝΙΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ (ούτε καν δήμοι) και ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός COAL REGIONS. Οι περιοχές αυτές αποζημιώνονται διότι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τις λιγνιτικές μονάδες και ορυχεία είναι σοβαρές (και απείρως μεγαλύτερες από εκείνες των υδροηλεκτρικών). Εάν ο όρος «λιγνιτικός» ταυτίζονταν με το «ενεργειακός» θα έπρεπε από τον Τοπικό Πόρο να πάρουν καμιά εξηνταριά δήμοι ακόμη που φιλοξενούν τα 30 υδροηλεκτρικά (και βάλε) που έχει σ’ ‘ολη τη χώρα η ΔΕΗ
5) Παρόμοια διασταλτική ερμηνεία δόθηκε και για τους πόρους της Δίκαιης Μετάβασης που σκορπίστηκαν στους πέντε ανέμους. Αντί να δοθούν στους λιγνιτικούς νομούς Κοζάνης και Φλώρινας, εκτροχιάστηκαν σε όλη την Περιφέρεια (Γρεβενά, Καστοριά) και νησιά. Δεν ίσχυσε όμως το ίδιο -και σωστά- στη Μεγαλόπολη. Εκεί τα λεφτά πήγαν αποκλειστικά στη ΛΙΓΝΙΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ της Μεγαλόπολης (αυτή είναι υπό μετάβαση) και όχι σε όλη την Πελοπόννησο
6) Όσο για το Βελβεντό που αδικήθηκε όταν έγιναν οι απαλλοτριώσεις για το φράγμα συμφωνώ και επαυξάνω. Εξευτελιστικές αποζημιώσεις για ποτιστικά χωράφια και ελάχιστες προσλήψεις στη ΔΕΗ. Αντίθετα οι πληττόμενοι από τα ορυχεία της ΔΕΗ (με ξερικά κυρίως χωράφια) πήραν πολύ περισσότερα και σε χρήμα και σε θέσεις στη ΔΕΗ. Θυμάμαι όταν ήμουν στο ΠΑΣΟΚ το 1974 ότι τσακώνονταν οι παραλίμνιες τοπικές οργανώσεις του ΠΑΣΟΚ για τα ψίχουλα που τους είχε παραχωρήσει η ΔΕΗ: καμιά δεκαριά θέσεις όλες κι όλες. Δεν ξέρω πώς μπορεί να διορθωθεί αυτή η αδικία μετά από 50 χρόνια, χωρίς να μετατοπιστεί το βάρος αλλού.
Τέλος, σχετικά με το ότι «η Οικολογική Κίνηση δεν υποστήριξε τα αιτήματα του Βελβεντού», αν θες να σου στείλω ένα αρχείο δύο σελίδων που έχει διαχρονικά όλες τις περιπτώσεις που βοηθήσαμε το Βελβεντό. Το έχω έτοιμο εδώ και καιρό και το στέλνω σε όσους Βελβεντινούς παραπονούνται.
https://www.facebook.com/lazaros.tsikritzis?locale=el_GR
Λάζαρος Τσικριτζής: Ζητείται αντικειμενικότητα, χωρίς κομματικές και ..λιγνιτικές παρωπίδες



















