Ο αθλητισμός στην Κοζάνη με τις μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις ρημάζει

Μπορεί οι αθλητικές διοργανώσεις να φιγουράρουν στο κλειστό της Λευκόβρυσης με τα φώτα της δημοσιότητας να τραβούν, αλλά ο αθλητισμός στην πόλη χωλαίνει. Εδώ και χρόνια η πρωτεύουσα της Δυτικής Μακεδονίας δεν έχει να επιδείξει μία ομάδα σε ανώτερη κατηγορία είτε πρόκειται για ποδόσφαιρο είτε για μπάσκετ είτε για βόλεϊ ή χάντμπολ.

Στο ποδόσφαιρο η Κοζάνη είχε αρκετές παρουσίες στη Β’ Εθνική την περίοδο 1982-83, ενώ τα τελευταία χρόνια ανεβοκατεβαίνει μεταξύ Γ’ και Δ’ κατηγορίας. Αυτή τη στιγμή μόνο η Α.Ε.Π. Καραγιαννίων στέκεται στην Γ’ Εθνική σε επίπεδο δήμου.

Ανάλογα είναι και τα πράγματα στον χώρο της καλαθοσφαίρισης με την Ελίμεια να αγωνίζεται στη Β’ Κατηγορία. Μνήμες υπάρχουν και από τον Μακεδονικό Κοζάνης που αγωνιζόταν στην Α’ Κατηγορία, ο οποίος σε καμιά περίπτωση δεν ήταν “ομάδα της περιοχής”, απλά ο αποβιώσας Μεσάικος είχε αποφασίσει η ομάδα να πάει να αγωνιστεί στην Κοζάνη στα πλαίσια της αποκέντρωσης.

Στο χάντμπολ ο Φ.Σ. Εθνικός Κοζάνης με το ανδρικό τμήμα του συμμετείχε στην Α΄ Εθνική από το 1979 έως και το 1984. Από το 1985 μέχρι σήμερα αγωνίζεται στην Β΄ Εθνική.  Το γυναικείο τμήμα του το 1988 ανέβηκε στην Β΄ Εθνική και το 1990 στην Α΄ Εθνική. Από το 1991 έως το 1996 αγωνιζόταν στην Β΄ Εθνική, και από το 1999 στην Α’ Εθνική.   Το 2014 συμμετείχε και πάλι στην κατηγορία Α1 Γυναικών. Από το 2015 έως σήμερα αγωνίζεται στην κατηγορία Α2.

Όσο για την πετοσφαίριση και πάλι ο Φ.Σ. Εθνικός Κοζάνης σήκωσε το αθλητικό επίπεδο της πόλης. Το 1975 ο Εθνικός ανέβηκε για πρώτη φορά στη Β΄ Εθνική Κατηγορία. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 ξεκινάει η προσπάθεια δημιουργίας της μετέπειτα μεγάλης ομάδας του Εθνικού. Η προσπάθεια αυτή καρποφορεί το 1987 με την άνοδο της ομάδας στην Α΄ Εθνική… Ανάμεσα στους αθλητές της περιόδου εκείνης υπήρξε και ο Γιώργος Ντράγκοβιτς, ο μεγαλύτερος πετοσφαιριστής που ανέδειξε το κοζανίτικο βόλεϊ και μεταγράφτηκε στον Ολυμπιακό. Τώρα η ομάδα δεν υφίσταται.

Αυτή είναι η κατάσταση σε τέσσερα ομαδικά αθλήματα χωρίς βέβαια να παραγνωρίζουμε τα υπόλοιπα αθλήματα του στίβου, της πάλης, της ενόργανης, της πυγμαχίας που μάχονται με φιλότιμες προσπάθειες να κρατηθούν. Αντί να επενδύουμε μόνο στις μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις, οι οποίες δεν ανεβάζουν τον πήχη, απλά έλκουν για συμμετοχή στον αθλητισμό, μπορούμε να στρέψουμε την προσοχή μας καταρχήν στις υποδομές.

Το στρατιωτικό γήπεδο είναι εντελώς παραμελημένο με πάγκους σπασμένους, χωρίς κερκίδες, ενώ η ενόργανη και η πάλη ρημάζουν από την υγρασία. Το Λιάπειο δεν έχει θέρμανση, τα αποδυτήρια του κολυμβητηρίου απεριποίητα, το γήπεδο του Αγίου Γεωργίου με αποδυτήρια σε άθλια κατάσταση και στο 3ο Γυμνάσιο δεν υπάρχει ρεύμα στα αποδυτήρια, οι τουαλέτες βρώμικες. Αυτά είναι μόνο μερικά από τα δεκάδες προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αθλητικοί σύλλογοι της περιοχής μας και οι αθλούμενοι, για τα οποία ουδείς δείχνει να ενδιαφέρεται. Ο αθλητισμός χρειάζεται πολλά …

Ιωάννα Παπαδημητρίου