Μιχαήλ Δουλγεράκης: Η Εγνατία Οδός έχει μετατραπεί σε έναν ατελείωτο Γολγοθά για τους οδηγούς.
Μέσα στα τούνελ, αλλά και σε άλλα σημεία της διαδρομής, η κυκλοφορία περιορίζεται σε μία λωρίδα, με αποτέλεσμα ατελείωτες ουρές, καθυστερήσεις και συνθήκες που σε ημέρες με υψηλές θερμοκρασίες γίνονται πραγματικά επικίνδυνες.
Και εύλογα γεννιούνται ερωτήματα:
❓ Γιατί πρέπει να γίνονται τέτοιου είδους εργασίες και κυκλοφοριακές ρυθμίσεις μέσα στην καρδιά του καλοκαιριού, όταν η κίνηση είναι στο αποκορύφωμά της;
❓ Έχει αξιολογηθεί επαρκώς ο κίνδυνος για την ασφάλεια των οδηγών μέσα σε τόσο μεγάλες ουρές, ιδιαίτερα μέσα και γύρω από τα τούνελ;
❓ Τι γίνεται σε περίπτωση βλάβης ή ακινητοποίησης ενός οχήματος μέσα σε μια τέτοια ουρά, με θερμοκρασίες που αγγίζουν ή ξεπερνούν τους 40°C;
❓ Και τελικά, είναι λογικό να πληρώνουμε κανονικά διόδια για έναν δρόμο στον οποίο η κυκλοφορία διεξάγεται επί δεκάδες χιλιόμετρα με τόσο σοβαρούς περιορισμούς;
Δεν είναι δυνατόν ο πολίτης να πληρώνει κανονικά για τη χρήση ενός αυτοκινητόδρομου και ταυτόχρονα να υφίσταται τόσο μεγάλη ταλαιπωρία και να αισθάνεται ότι κινδυνεύει.
Υπάρχει κάποια αρμόδια αρχή; Υπάρχει Εισαγγελέας που μπορεί να εξετάσει αν τηρούνται όλες οι προβλεπόμενες προϋποθέσεις για την ασφάλεια των οδηγών και αν δικαιολογείται η πλήρης καταβολή διοδίων υπό αυτές τις συνθήκες;
Δεν ζητάμε το αδύνατο.
Ζητάμε το αυτονόητο:
Ασφαλείς δρόμους, σωστό προγραμματισμό των έργων, σεβασμό στον οδηγό και αναλογική αντιμετώπιση των διοδίων όταν η χρήση του αυτοκινητόδρομου περιορίζεται τόσο δραστικά.
‘Οταν μια υποδομή είναι δημόσιου ενδιαφέροντος αλλά λειτουργεί με ιδιωτική παραχώρηση, ποιος διασφαλίζει ότι το δημόσιο συμφέρον προστατεύεται;
Η οδική ασφάλεια δεν μπορεί να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.
Και η ταλαιπωρία του πολίτη δεν μπορεί να θεωρείται αυτονόητη επειδή απλώς πληρώνει..
