Ο Αχιλλέας Καγιόγλου χειροτονήθηκε ιερέας τον περασμένο Μάρτιο στα 81 του χρόνια. Αποφάσισε να βάλει το ράσο σε προχωρημένη ηλικία για έναν και μοναδικό λόγο, όταν ο παπάς που λειτουργούσε στο χωριό του, τη Μεσιανή Κοζάνης, έφυγε. Eπειδή δεν άντεχε να μην ακούγεται η καμπάνα της εκκλησιάς στον αγαπημένο του τόπο.

Είμαι ένα προσφυγόπουλο

Με αυτές τις τρεις λέξεις αυτοπροσδιορίζεται ο Αχιλλέας Καγιόγλου, ιερέας πλέον της Μεσιανής Κοζάνης, όταν καλείται να ξεκινήσει να πει την ιστορία της ζωής του. “Οι γονείς μου ήρθαν από τη Σαμψούντα και εγκατασταθήκαμε στη Μεσιανή Κοζάνης. Η πρώτη φροντίδα τους ήταν να κάνουν το τζαμί που υπήρχε στο χωριό, ορθόδοξη εκκλησία. Έτσι, στην πλατεία του χωριού που ήταν το τζαμί έβαλαν μια καμπάνα να χτυπάει γιατί αυτοί οι άνθρωποι όταν ήρθαν στην Ελλάδα δεν είχαν τίποτα άλλο. Τον Σταυρό, την Παναγία και τον Χριστό είχαν” περιγράφει στην “Κ” ο ηλικιωμένος και συνεχίζει. “Έκαναν και το δημοτικό σχολείο και άρχισε η καθημερινή μάχη για ζωή. Η Μεσιανή τότε ήταν ένα θλιβερό χωριό που δεν είχε ούτε νερό για να πιουν όχι να καλλιεργήσουν” λέει. Ωστόσο οι πρόσφυγες δεν το έβαλαν κάτω. Ο ίδιος δεν γνώρισε ποτέ τον πατέρα του καθώς τον έχασε όταν ήταν ακόμη αγέννητος “Γεννήθηκα τρεις μήνες αργότερα λέει και πήρα το όνομά του. Λέγομαι Αχιλλέας Καγιόγλου του Αχιλλέα Καγιόγλου. Μεγάλωσα με έναν αδελφό, μια φιλάσθενη μάνα, έναν παππού και μια γιαγιά. Από τεσσάρων χρονών ανέβαινα στο κάρο και πήγαινα μαζί τους για δουλειά στα χωράφια”.

Έπρεπε να σπουδάσω τον αδελφό μου

Παρόλο που ο ίδιος ήταν ο μικρότερος από τα δύο αδέλφια ανέλαβε αυτός χρέη αρχη- γού της οικογένειας. Έτσι αφού τελείωσε το εξατάξιο Γυμνάσιο Κοζάνης και ο αδελφός του πέρασε στη Νομική Σχολή έπρεπε να τον βοηθήσει οικονομικά για να σπουδάσει. “Έπρεπε να βρω πόρους. Πήγα στον στρατό και έγινα έφεδρος αξιωματικός για να παίρνω χρήματα να βοηθώ τον αδελφό μου. Με το που τελείωσα την Σχολή με καλεί ένας ταγματάρχης και μου λέει: Παιδί μου, είδα ότι δήλωσες πως θες να υπηρετήσεις την Κύπρο για ποιο λόγο; Εκεί ξέρεις αυτή την περίοδο είναι επικίνδυνη η κατάσταση. Του εξήγησα πως είχα μάθει πως οι έφεδροι που υπηρετούν στην Κύπρο αμείβονται με περισ σότερα χρήματα κι έπρεπε να βοηθήσω τον αδελφό μου που σπούδαζε”. Ο αξιωματικός τελικά τον έπεισε να μετατεθεί στα ελλη νοβουλγαρικά σύνορα, στην Κομοτηνή, όπου ήταν φυλάκιο προκάλυψης για να παίρνει διπλό μισθό. “Ε, κάπως τα βολέψαμε. Βλέ πεις δεν ήμασταν μαθημένοι και στα πλούτη. Φτωχοί άνθρωποι είμαστε”. Απολύθηκε από τον στρατό και αφού έκανε κάποιες πρό- χειρες δουλειές κατάφερε με εξετάσεις να προσληφθεί στη ΔΕΗ. Ο αδελφός του, δικη- γόρος πλέον, είχε ήδη φύγει από το χωριό για την Κοζάνη. “Εγώ όμως την Μεσιανή την αγαπούσα. Με τραβούσε. Δεν μπορούσα να φύγω”.

Ο Αχιλλέας Καγιόγλου χειροτονήθηκε ιερέας τον περασμένο Μάρτιο στα 81 του χρόνια. Αποφάσισε να βάλει το ράσο σε προχωρημένη ηλικία για έναν και μοναδικό λόγο, όταν ο παπάς που λειτουργούσε στο χωριό του, τη Μεσιανή Κοζάνης, έφυγε. Επειδή δεν άντεχε να μην ακούγεται η καμπάνα της εκκλησιάς στον αγαπημένο του τόπο

Δεν κάνω για παπάς

Έμεινε στο αγαπημένο του χωριό κι έκανε οικογένεια με πέντε παιδιά, εννέα εγγόνια κι ένα δισέγγονο. Βλέποντας εκείνη την πρώτη εκκλησία που είχαν στήσει πρόχειρα οι γονείς του και στην οποία ξεκίνησε να πηγαίνει παπαδάκι, μικρό παιδί μέχρι ιεροψάλτης όταν μεγάλωσε, να ρημάζει, πονού σε η καρδιά του. Μέχρι που του ζήτησαν να γίνει επίτροπος στην εκκλησία. “Μου είχαν εμπιστοσύνη βλέπεις κι εγώ την εκμεταλλεύτηκα. Ζήτησα από τον ιερέα ενώπιον του μητροπολίτη να μου δώσει εν λευκώ τη διαχείριση κι έφτασα στο σημείο να πω στον Σεβασμιότατο πως “εγώ θα σας κλέβω”. Αφού δεν είχε χρήματα η μητρόπολη να διαθέσει για την εκκλησία του χωριού έπρεπε να βρω άλλους πόρους” περιγράφει. Και τα κατάφερε. Με δωρεές, με προσωπική εργασία, με εκδηλώσεις, με το υστέρημα των πιστών “κάναμε μια εκκλησία καταπληκτική. Εγώ αυτή την εκκλησία δεν μπορώ να την αποχωριστώ.”. Μετά από τη θητεία του ως επίτροπος στην εκκλησία διετέλεσε και επί τρεις τετραετίες πρόεδρος του χωριού ενώ ταυτόχρονα ήταν και ιεροψάλτης. Η σύζυγός του ήθελε να χειροτονηθεί ιερέας αλλά όταν του το πρότεινε ο ίδιος ο μακαριστός Μητροπολίτης Διονύσιος, η απάντηση του κ.Καγιόγλου ήταν αποστομωτική. “Του είπα Σεβασμιότατε με όλο το θάρρος. Ο ιε ρέας στο καφενείο πηγαίνει; Όχι μου είπε. Χαρτιά παίζει. Όχι μου είπε. Κρασί πίνει; Όχι μου είπε. Μπάλα παίζει; Όχι μου είπε. Ε, εγώ όμως όλα αυτά τα κάνω και μ’ αρέσει και το γυναικείο φύλο. Ξεκαρδίστηκε και μου είπε: Άντε πήγαινε στην ευχή της Παναγίας”.

Η μεγάλη απόφαση

Τη μεγάλη απόφαση την πήρε πριν από λίγους μήνες όντας ήδη 81 ετών. Ο συνταξιούχος ιερέας που λειτουργούσε στο χωριό άρχισε να εκδηλώνει τάσης φυγής. Ένας νεαρός κάτοικος της Μεσιανής που προορίζονταν να αναλάβει στη θέση του είχε φύγει προ πολλού και όταν ο παπάς την πρώτη του περασμένου Μάρτη έφυγε από το χωριό η καμπάνα της εκκλησίας σιώπησε. “Πάω στον Δεσπότη και του λέω Σεβασμιότατε τι θα γίνει με τη Μεσιανή; Μου λέει ότι δεν υπάρχουν ιερείς και μου προτείνει: “Φέρε μου εσύ έναν παπά να τον χειροτονήσω”. Άρχισα να προβληματίζομαι πάρα πολύ. Τέσσερα βράδια δεν κοιμόμουν και παίρνω τη μεγάλη απόφαση. Πιάνω έναν ιερέα που έρχεται που και που στο χωριό για κάτι διαλέξεις του λέω: Πάτερ είμαι 81 ετών μπορώ να γίνω ιερέας; Μα ‘ν είσαι ο πρώτος; μου είπε στα κοζανίτικα. Έχει τόσους ιερείς που μετά τη σύνταξη συνεχίζουν να ιερουργούν”. Ειδοποιεί τη Μητρόπολη ότι τελικά παπάς για τη Μεσιανή βρέθηκε. Ο ίδιος. Λίγες ημέρες μετά, στις 7 Μαρτίου χειροτονείται διάκονος στην Κοζάνη και την επόμενη μέρα ιερέας στην αγαπημέ νη του εκκλησία στη Μεσιανή. “Κι έγινα παπάς στα 81 μου χρόνια για να χτυπάει η καμπάνα στο χωριό Κυριακές και γιορτές. Κι από τότε εκτελώ το λειτούργημά μου και νομίζω ότι τα καταφέρνω. Το πρώτο που είπα είναι ότι δε θέλω λεφτά. Όλα τα χρήματα στο παγκάρι. Ούτε για μνημόσυνα παίρνω. ούτε για κηδείες, για τίποτα. Όλα στην εκκλησία”. Από μικρό παιδί ζει στην εκκλησία, ως παπαδάκι, ως επίτροπος, ως ιεροψάλτης. “Αλλά θα πω κάτι για πρώτη φορά. Στην Θεία μετάληψη όντως το αισθάνομαι ότι κατεβαίνει το Άγιο Πνεύμα και γίνεσαι διαφορετικός άνθρωπος” αποκαλύπτει συγκινημένος.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΝΗΣ

πηγή: karfitsa.gr