Στη Λευκόβρυση τα αδέσποτα κάνουν πάρτυ και τη μέρα και κυρίως τη νύχτα. Δεν μπορούμε πλέον να κυκλοφορήσουμε ελεύθερα στο χωριό μας παρά μόνο με τα αυτοκίνητα και τα βράδια μένουμε ξάγρυπνοι από τα γαβγίσματα και τα μαλώματα μεταξύ τους εξω απο την πόρτα μας …..
Επέλεξα να μείνω σε χωριό, επέλεξα να μην έχω σκύλο στην αυλή μου και τί μ’αυτό ….κανείς δεν σέβεται όχι τις δικές μου επιλογές αλλά τους κανόνες που διέπουν μια κονότητα με την ευρεία έννοια. Συμπαθώ τα ζώα , ποτέ δεν θα τα έβλαπτα αλλά εδώ μιλάμε για στέρηση θεμελιωδών δικαιωμάτων όπως η ασφάλεια και η ηρεμία μέσα στην αυλή σου,έξω από αυτήν, στη γειτονιά σου , στο χωριό σου. Ακούει κανείς???
Μελίνα Ηλικίδου, κάτοικος Λευκόβρυσης
