Προς τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη
ΝΙΚΑΙΑΣ
κ.κ. ΑΛΕΞΙΟΝ
Νίκαια

Σεβασμιώτατε
Με το παρόν καταθέτουμε και τη δική μας ΚΑΛΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ για την επικείμενη χειροτονία του κ. Γεωργίου Αγγελόπουλου, την προσεχή Κυριακή (12-3-2000), αναφωνούντες εκκλησιαστικώς ΑΞΙΟΣ.

π. Ηλίας Κοντός
Εφημέριος Ενορίας Ροδίτου
(ενορίας καταγωγής της μητέρας του αγαπητού Γιώργου)
Εις πολλά έτη Δέσποτα

ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ

του Διακόνου Χριστοφόρου (Γεωργίου) Αγγελόπουλου από τα Σέρβια σε Πρεσβύτερο και Αρχιμανδρίτη.
Το Σάββατο, στις 18 του περασμένου μηνός Νοεμβρίου, ύστερα από την ανακοίνωση της εις Πρεσβύτερο χειροτονίας του συντοπίτη μας Διακόνου Γεωργίου π. Χριστοφόρου Αγγελόπουλου, βρεθήκαμε στον Άγιο Σπυρίδωνα του Αιγάλεω στην Αθήνα. Εκεί παρακολουθήσαμε την χειροτονία του αγαπητού μας Γιώργου π. Χριστοφόρου από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Νικαίας κ.κ. Αλέξιο, στο δεύτερο βαθμό της ιεροσύνης, του πρεσβυτέρου.

Η εις διάκονο χειροτονία του έγινε από τον ίδιο Σεβασμιώτατο, στις 12 Μαρτίου λήγοντος έτους, όπου του δόθηκε και το όνομα Χριστόφορος.

Το ταξίδι μας για την Αθηνά ήταν πολύ ευχάριστο και συγκινητικό, αφού μέσα στο λεωφορείο επικρατούσε ατμόσφαιρα ιεροτελεστίας μια και κατεβαίναμε για το μυστήριο της ιεροσύνης που θα λάβαινε ο αγαπητός π. Χριστόφορος.

Ξεκινήσαμε στις 11 το βράδυ της Παρασκευής και στις 7 το πρωί του Σαββάτου ήμασταν στο Αιγάλεω.

Ο ιερός Ναός καθαρός και οι ιερείς και οι ψάλτες στις θέσεις τους. Πολλοί Αρχιμανδρίτες και φίλοι ιερείς του π. Χριστοφόρου, άλλων ενοριών, είχαν κατακλύσει από νωρίς τον Ιερό ναό.

Σε λίγο ακούγονται χαρμόσυνα τα σήμαντρα που δηλώνουν τον ερχομό του Σεβασμιωτάτου.

Ο Σεβασμιώτατος, ψηλός στο ανάστημα, άγιος στη μορφή, ευγενικός στους τρόπους, σκύβουμε και του φυλάμε το χέρι και συσταινόμαστε λέγοντάς του πως έχουμε έρθει από την Κοζάνη, τα Σέρβια γενέτειρα του π. Χριστόφορου και το μικρό χωριό το Ροδίτη, γενέτειρα της μητέρας του π. Χριστοφόρου, Ουρανίας.

Οι ψάλτες ψάλουν το «…εις πολλά έτη Δέσποτα» και ο Σεβασμιώτατος ανέρχεται στο Δεσποτικό θρόνο και συνεχίζεται η ακολουθία του Σαββάτου, επειδή Σάββατο προτίμησε ο π. Χριστόφορος να γίνει η χειροτονία του για να διευκολυνθούμε κι εμείς οι ιερείς να παραστούμε, επειδή Κυριακή αδυνατούμε να αφήσουμε τις ενορίες μας.

Τους συγγενείς και φίλους από το Ροδίτη και τα Σέρβια συνοδεύσαμε ο υποφαινόμενος και ο παπα-Γιώργης της ενορίας Αγίου Γεωργίου Σερβίων, ενώ από νωρίς είχε φτάσει με δικό του μέσο και ο πρωτοσύγγελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Σερβίων και Κοζάνης π. Δωρόθεος.

Το εκκλησίασμα σταυροκοπιέται. Μπήκαμε πια στη Θ. Λειτουργία. Ο χερουβικός ύμνος ψάλλεται από τον συντοπίτη μας ιεροψάλτη Γεώργιο Καγκαρά.

Δύο πρεσβύτεροι λαμβάνουν τον διάκονο Χριστοφόρο που ίσταται έμπροσθεν της εικόνας του Χριστού και τον φέρνουν προ των αγίων πυλών. Ο αρχιερέας θέτει το άκρον του ωμοφορίου του επί της κεφαλής του Χειροτονούμενου και ακουμπά τα χέρια του και εκφωνεί εις επήκοον πάντων. Η Θεία Χάρης, η πάντοτε τα ασθενή θεραπεύουσα και τα ελλείποντα αναπληρούσα, προχειρίζεται Χριστοφόρον τον ευλαβέστατον Διάκονον εις πρεσβύτερον… και ακολουθούν τα λοιπά της χειροτονίας, αφού σε κάθε άξιος του Σεβασμιωτάτου, αντιφωνείται ζωηρώς το… άξιος!

Όμως και δεύτερη έκπληξη δοκιμάζει το εκκλησίασμα. Ακούγεται για άλλη μια φορά το κέλευσον κελεύσατε, κέλευσον Δέσποτα άγιε! Τι συμβαίνει;

Η ταπεινότης του Σεβασμιωτάτου δια της χάριτος του Παναγίου Πνεύματος προχείρισε σε αρχιμανδρίτη τον π. Χριστοφόρο, ακούγοντας για άλλη μία φορά και πάλι το άξιος… άξιος.

Συγκινητικές παραινέσεις ακούστηκαν στο τέλος από τον Σεβασμιώτατο κ. Αλέξιο παραδίδοντας την παρακαταθήκη για να τη φυλάξει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου. Ο δε χειροτονηθείς παραλαμβάνοντάς την, υποσχέθηκε να τη διαφυλάξει λέγοντας το Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον…

Με το δι’ ευχών του αγίου Δεσπότου και το αντίδωρο, η Χορία των πρεσβυτέρων δέχτηκε στις τάξεις της έναν ακόμη αδελφό και συλλειτουργό των μυστηρίων του Θεού. Ο δε λαός του Θεού έναν άξιο πνευματικό πατέρα που με τα τρία του δάχτυλα θα σχηματίζει το σημείο της ευλογίας και θα μεταδίδει τη Θεία Χάρη, του πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Μικρέ μας αδελφέ π. Χριστοφόρε, είσαι πια λειτουργός και οικονόμος των μυστηρίων του Υψίστου. Εύχου υπέρ ημών και υπέρ του λαού του Θεού που θα διακονείς. Χτίζε «ντουβάρια» δηλαδή ναούς, εξωκλήσια και βοηθητικούς χώρους των ναών κι εκεί μέσα καλλιέργησε ψυχές.

Τελευταία, δεν ακούγεται καλά το να χτίζει κάνεις «ντουβάρια». Δεν ξέρουμε αν εκείνοι, που τάχα, φροντίζουν για τις ψυχές κατορθώνουν και να τις σώζουν με τις παράξενες δεξιώσεις.

Με ένα τελευταίο άξιος, εμείς οι ιερείς της γενέτειράς σου, οι συγγενείς και οι φίλοι σου που ήρθαμε από τη Μακεδονία να σου συμπαρασταθούμε στη χειροτονία σου, σε παραδίδουμε στα χέρια της Εκκλησίας της Ιεράς Μητροπόλεως Νικαίας στην οποία επισκοπεί επάξια ο Σεβασμιώτατος κ.κ. Αλέξιος.

Εύχου υπέρ ημών π. Χριστοφόρε
π. Ηλίας Κοντός
Εφημέριος Ροδίτη Κοζάνης

Κύριε Πρόεδρε
Του Μορφωτικού Ομίλου Σερβίων «ΤΑ ΚΑΣΤΡΑ»

Την Κυριακή το απόγευμα στις 12-5-2001, η ενορία μας δοκίμασε μια μεγά¬λη πνευματική χαρά αλλά και συγκίνη¬ση συγχρόνως γιατί, ύστερα από υπόσχεση που μας έδωσε ο νεοχειροτονηθείς σε πρεσβύτερο και Αρχιμανδρίτη π. Χριστόφορος Αγγελόπουλος, ήρθε για πρώτη φορά από την Αθήνα ως κληρικός στη γενέτειρά του τα Σέρβια όπου και λειτούργησε και το απόγευ¬μα της ίδιας ημέρας τέλεσε μαζί μας τον εσπερινό, εν μέσω των συγγενών από την μητέρα του.

Δάκρυα χαράς αλλά και συγκίνησης έτρε¬χαν από τα μάτια όλων μας, ιδιαιτέρως δε από τους κατά σάρκα συγγενείς του. Έβλε¬παν, τον άλλοτε μικρό Γιωργάκη που έμπαινε στο Ιερό του ενοριακού μας ναού, να τους ευλογεί, να εκπέμπει δεήσεις, να ομιλεί στο εκκλησίασμα και μάταια προσπαθούσαν να ιδούν και τους γονείς του ανάμεσα στο εκ¬κλησίασμα για να χαρούν κι εκείνοι το ευχά¬ριστο γεγονός της εις πρεσβύτερο χειροτονίας του παιδιού τους.

Όμως και οι γονείς του ήταν παρόντες γιατί αυτό μας διδάσκει η αγία μας Εκκλησία.

Η θριαμβεύουσα εκκλησία είναι συνέχεια της στρατευόμενης και ό,τι γίνεται, στη γη ακούγεται και στον ουρανό.

Αυτό άλλωστε ψάλλουμε στον Ακάθιστο Ύμνο: «Χαίρε ότι τα ουράνια ουναγάλλεται τη γη. Χαίρε, ότι τα επίγεια συγχορεύει ουρανοίς».

Δεν μπορούσε λοιπόν να ξεχωρίσει κα¬νείς καθ’ όλη τη διάρκεια του εσπερινού ποια ήταν δάκρυα χαράς και ποια λύπης γιατί η χαρά προέρχονταν από την παρουσία του π. Χριστόφορου και της αρτοκλασίας που τε¬λούσαμε μέσα στον εσπερινό, ενώ της λύπης προέρχονταν από την απουσία των γονέων του και το τρισάγιο που τελούσαμε στο τέ¬λος για την ανάπαυση των ψυχών των γονέ¬ων του, Ορφώς και Ουρανίας καθώς και των παππούδων του.

Παρόντες στην ενοριακή μας αυτή σύνα¬ξη και οι όμοροι ιερείς της Μεσιανής παπα – Μιχάλης και των Λευκάρων παπα – Νεκτά¬ριος.

Η δεξίωση στο τέλος έγινε στο σπίτι της γιαγιάς του Σοφίας, η οποία θεώρησε την εκ¬δήλωση αυτή εκ μέρους της ενορίας μας, ως τη μεγαλύτερη πληρωμή για τη δωρεά προ¬σφοράς της στην καθαριότητα και την ευπρέ¬πεια του Ιερού μας ναού.

Ο Θεός να ευλογεί τέτοιες εκδηλώσεις και να γίνονται αφορμή για την προσέλευση στην ιεροσύνη κι άλλων νέων.

Με ευχαριστίες και ευχές
Παπα – Ηλίας Κοντός
Εφημέριος Ροδίτη – Κοζάνης