Άλλα ονόματα :

1. Για το Καρακήτσιον: Καρακήσιον , Μαδεμλί , Μιδέλλη (Midelle) ) Καρά ισαλού (Karaisalı) .

2. Για την .Αμαξία: Hamaxia): Αναξίων ή Ανάξιον (Anaxion / Anaxium / Amaxian) Sinekkalesi (Σινέκ-καλεσί) &

3. Για τα Σύεδρα : Σύεδρο (Syedra) , Συεδρέων (Syedreon), Seki (Σεκί).

ΚΑΡΑΚΗΣΙΟΝ

Την ονομασία αυτή στην αρχαιότητα << ΚΑΡΑΚΗΣΙΟΝ >> στα σύνορα της Κιλικίας με την Παμφυλία την συναντούμε 2 φόρες , τόσο στην παραλια όσο και στα ορεινά , μακρυά απο την θάλασσα σε υψόμετρο 250 μέτρων

Κορακήσιον (Αλάνια): Παραθαλάσσια πύλη της Κιλικίας, αρχαίο οχυρό πειρατών, με 2.000 Έλληνες μέχρι το 1922. Για τα Αλάνια ( Καρακίσιον) αναφερθήκαμε παλαιότερα γράφοντας για τις πόλεις της Παμφυλίας

Το αρχαίο Κορακήσιον για το οποίο θα κάνουμε σήμερα αναφορά , συχνά συγχέεται συνδέεται ιστορικά η ευρύτερη ακτογραμμή, αντιστοιχεί στη σημερινή Αλάνια της επαρχίας Αττάλειας, δυτικότερα στη Μεσόγειο)

Καρακίσιον ή Μιδέλλη (Καραϊσαλί): Ορεινή ενδοχώρα της Κιλικίας στα Αδάναια, έδρα του Τούρκου ηγεμόνα Καρά Ισά.

Η περιοχή Καραϊσαλί (Karaisalı) βρίσκεται στη νότια Τουρκία, αποτελώντας περιφέρεια της επαρχίας Αδάνων, βόρεια της πεδιάδας της Κιλικίας και στις υπώρειες της οροσειράς του Ταύρου.

Η σύγχυση με το Κορακήσιον:της παράλιας

Κατά συνεπεία:

1.Το Κορακήσιον ή Κορακήσιο ή Αλανια

Το Κορακήσιον (ή Κορακήσιο) ήταν αρχαία παραθαλάσσια οχυρή πόλη και διαβόητο ορμητήριο πειρατών στην Κιλικία Τραχεία.

Παρά την ηχητική ομοιότητα που μπορεί να μπερδέψει κάποιον, το Κορακήσιον δεν έχει σχέση με την ενδοχώρα των Αδάνων· αντιστοιχεί στη σημερινή Αλάνια

της επαρχίας Αττάλειας.

Αυτό το Κορακήσιον ήταν το πιο διάσημο ορμητήριο και η πρωτεύουσα των Κιλίκων πειρατών κατά τους ελληνιστικούς χρόνους (κυρίως τον 2ο και 1ο αιώνα π.Χ.).Η ιστορική σύνδεση της Αλάνιας με το «Μαδεμλί» και το «Καρακίτσιο» εξηγείται ως εξής:

2. Το Μαδεμλί της Αλάνιας (Madenli Yaylası)

Οι κάτοικοι της Αλάνιας (και οι Έλληνες της πόλης μέχρι το 1922) δεν έμεναν όλο τον χρόνο στην παραθαλάσσια πόλη.

Το καλοκαίρι, λόγω της αφόρητης ζέστης και της ελονοσίας, μετακινούνταν μαζικά προς τα ορεινά οροπέδια της οροσειράς του Ταύρου,

ΘΕΣΗ

Το Καραϊσαλί βρίσκεται σε υψόμετρο 230 μέτρων, ορεινό τμήμα της ιστορικής περιοχής της Κιλικίας.

: Βρίσκεται απέναντι από την Κύπρο, με όρια το Κιλίκιο πέλαγος νότια και την οροσειρά του Ταύρου βόρεια.

: Το Κορακήσιο (αρχαία πόλη και οχυρό) σηματοδοτεί την αρχή της Κιλικίας προς τα σύνορα με την Παμφυλία.

Στην αρχαιότητα το Κορακήσιον βρισκόταν ακριβώς στα σύνορα Παμφυλίας και Κιλίκας Τραχείας.

Οι αρχαίοι γεωγράφοι (όπως ο Στράβων) το κατέτασσαν ως το δυτικότερο όριο και την «πύλη» της Κιλικίας, ωστόσο λόγω της θέσης του επηρεαζόταν άμεσα και από τις δύο περιοχές. Σήμερα, διοικητικά ανήκει στην επαρχία Αττάλειας (η οποία καλύπτει την αρχαία Παμφυλία.

ΟΝΟΜΑ

Διαχρονικές ονομασίες :

Καρακήσιον , Μαδεμλί , Μιδέλλη (Midelle) ) Καρά ισαλού (Karaisalı)

1.Κορακησίον

Κορακήσιον , στα όρια Παμφυλίας και Τραχείας Κιλικίας, είχε αυτό το όνομα πολλούς αιώνες προτού οι βιβλιογραφικά καταγεγραμμένοι Τούρκοι εμφανιστούν στην Μικρά Ασία .

Η σύνδεση της ετυμολογίας με την τουρκική λέξη για το «μαύρο» (kara) αποτελεί απλώς μια εκ των υστέρων παρετυμολογία (folk etymology) λόγω ηχητικής σύμπτωσης.

Η ιστορική πραγματικότητα επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι η πόλη έκοβε δικά της αυτόνομα ελληνικά νομισμάτα ήδη από την ελληνιστική περίοδο (με την επιγραφή ΚΟΡΑΚΗΣΙΩΤΩΝ).

*Οι επικρατέστερες επιστημονικές και ιστορικές εκδοχές για την πραγματική ετυμολογία του ονόματος «Κορακήσιον» είναι οι εξής: Η Ελληνική Εκδοχή: Από τη λέξη «Κόραξ» (Το Κορακοφώλι) Η πιο διαδεδομένη και λογική ετυμολογία συνδέει το όνομα με την αρχαία ελληνική λέξη κόραξ (κοράκι).

*Η Προελληνική εκδοχή για το όνομα

Σύμφωνα με τη σύγχρονη γλωσσολογία (με κύριο εκφραστή τον κορυφαίο γλωσσολόγο Philologist Ernst Pulgram και τον Albrecht Goetze), πολλά τοπωνύμια της Μικράς Ασίας με την κατάληξη -ασσός, -ισσός, -ήσιον (π.χ. Αλικαρνασσός, Παρνασσός, Τερμησσός, Κορακήσ(σ)ιον) έχουν ρίζες σε αρχαίες προελληνικές ινδοευρωπαϊκές γλώσσες της Μικρας Ασίας όπως η Λουβική και η Χετταιική.Σε αυτές τις γλώσσες, η κατάληξη -ασσα ή -ησιον δήλωνε τοποθεσία («το μέρος που έχει…»).Είναι πολύ πιθανό η αρχική ρίζα της λέξης να ήταν μια τοπική ανατολιακή λέξη που περιέγραφε το «κάστρο», την «πέτρα» ή το «ακρωτήρι», η οποία αργότερα, με την έλευση των Ελλήνων, εξελληνίστηκε (προσαρμόστηκε ηχητικά) ώστε να βγάζει νόημα στα ελληνικά, θυμίζοντας τη λέξη κόραξ.

2.Μιδέλλη (Midelle) = Το σημερινό Καραϊσαλί (Karaisalı)

Η αρχαία πόλη του Κορακησίου άλλαξε αρκετά ονόματα κατά τη διάρκεια των αιώνων. Κάθε όνομα αντικατοπτρίζει τον πολιτισμό που κυριαρχούσε στην περιοχή και τη γεωγραφική της ιδιαιτερότητα.

Μιδέλλη (Προέλευση)

Το όνομα ή επώνυμο ή ενδεχομενα και τοπωνύμιο Μιδέλλη (ή Μιδέλλης) έχει έντονη τοπική και γλωσσική ιστορία, καθώς απαντάται κυρίως στη Λέσβο (και στα απέναντι μικρασιατικά παράλια πριν από την καταστροφή).

*Λεσβιακό ιδίωμα:

Στη ντόπια λεσβιακή (Μυτιληνιά) ντοπιολαλιά, η λέξη Μιδέλλ’ ή Μιδέλλης αποτελεί παραφθορά της λέξης Μυτιλήνη ή Μυτιληνιός.

Στα παλαιότερα χρόνια, οι κάτοικοι των γύρω χωριών ή των μικρασιατικών παραλίων χρησιμοποιούσαν αυτό το παρωνύμιο (παρατσούκλι) για κάποιον που καταγόταν από την πόλη της Μυτιλήνης, το οποίο αργότερα παγιώθηκε ως επίσημο επώνυμο.

*Ξενόγλωσση εκδοχή (Franks/Gateluzi):

Λόγω της μακράς παρουσίας των Γενουατών (Γατελούζων) στο νησί της Λέσβου, ορισμένοι ερευνητές εξετάζουν επίσης τη σύνδεση με το ιταλικό/φράνκικο όνομα Midelli ή υποκοριστικά της Δύσης, αν και η σύνδεση με τη Μυτιλήνη παραμένει η επικρατούσα λαϊκή ετυμολογία.

*Μαδεμλί:

Οικονομικός και γεωγραφικός όρος της Μικράς Ασίας που χαρακτήριζε τις περιοχές των μεταλλείων. Είτε αναφέρεστε στα ορυχεία του Ταύρου πάνω από το Καραϊσαλί, είτε στην αμιγώς ελληνική πόλη Μαδεμλί του Ικονίου, το όνομα κρύβει πίσω του τη σκληρή δουλειά των χριστιανών μεταλλωρύχων της Ανατολής.

3,Καραϊσαλί

Το σύγχρονο όνομα Καραϊσαλί δόθηκε κατά την οθωμανική περίοδο προς τιμήν ενός τοπικού Τούρκου ηγεμόνα (Μπέη) της δυναστείας των Ραμαζανογλουλάρ (Ramazanoğulları), ο οποίος ονομαζόταν Καρά Ισά (Μαύρος Ιησούς / Kara İsa). το Καραϊσαλί είναι το Κορακήσιον οφείλεται καθαρά σε ακουστική παραφθορά (Κορακήσιο -> Καρακίτσιο -> Καραϊσαλί), όμως ιστορικά και γεωγραφικά πρόκειται για δύο τελείως διαφορετικά μέρη.

ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ

Για τον πληθυσμό του αρχαίου Κορακησίου, οι αρχαίες ιστορικές πηγές (όπως ο Στράβων, ο Αππιανός και ο Πλούταρχος) δεν μας έχουν παραδώσει συγκεκριμένα νούμερα ή απογραφές.

Ωστόσο, οι σύγχρονοι ιστορικοί και αρχαιολόγοι προχωρούν σε βάσιμες εκτιμήσεις με βάση δύο βασικούς παράγοντες: τη γεωγραφική έκταση του βράχου-κάστρου και τα ιστορικά γεγονότα της εποχής των Κιλίκων πειρατών

Ο μόνιμος αστικός πληθυσμός του αρχαίου Κορακησίου κατά την Ελληνιστική και Ρωμαϊκή περίοδο υπολογίζεται κατά εκτίμηση μεταξύ 2.000 και 5.000 κατοίκων, παρουσιάζοντας όμως τεράστιες αυξομειώσεις.

Το Κορακήσιον δεν ήταν μια τυπική αγροτική ή εμπορική πόλη, αλλά η κύρια βάση και το οχυρωματικό κέντρο αποθήκευσης λαφύρων των Κιλίκων πειρατών.

Το 1922, τα Αλάνια που βρισκόταν παραλιακά και λεγόταν επίσης Κορακήσιον) είχαν μια ζωντανή κοινότητα 2.000 Ελλήνων που ξεριζώθηκε

Ενω το ορεινό Κορακήσιον σημερινό Καραϊσαλί (Μιδέλλη) της Κιλικίας ήταν ήδη μια σχεδόν αμιγώς μουσουλμανική τουρκική περιοχή, έχοντας χάσει νωρίτερα τον ιστορικό κυρίως αρμενικό) χριστιανικό πληθυσμό.

ΙΣΤΟΡΙΑ

Με την εισαγωγή του ονόματος Μαδεμλί (ή Μαντέμλι, Mademli), λύνεται οριστικά το μπερδεμένο κουβάρι των τοπωνυμίων. Η επίμονη αναζήτησή σας αποδίδει καρπούς, καθώς το «Μαδεμλί» μάς αποκαλύπτει μια εντελώς νέα ιστορική και οικονομική διάσταση.

Η λέξη Μαδεμλί προέρχεται από την τουρκική λέξη maden (που σημαίνει μεταλλείο/ορυχείο, δάνειο από τα αραβικά) και την κατάληξη -li (που δηλώνει προέλευση ή ιδιότητα).

Επομένως, Μαδεμλί σημαίνει «ο τόπος με τα μεταλλεία» ή «οι μεταλλωρύχοι».

Στη Μικρά Ασία υπήρχαν δύο πολύ συγκεκριμένα μέρη που συνδέονται με αυτό το όνομα και εξηγούν απόλυτα την ιστορική σας αναζήτηση:

1. Τα Μεταλλεία του Ταύρου στο Καραϊσαλί (Κιλικία)

Η αναφορά μας στο Μαδεμλί αφορά το Καραϊσαλί (Μιδέλλη) της Κιλικίας, συνδέεται άμεσα με τον πλούτο της οροσειράς του Ταύρου:

Η ορεινή ενδοχώρα του Καραϊσαλί και οι γύρω πλαγιές του Ταύρου ήταν διάσημες από την αρχαιότητα (ήδη από την εποχή των Χετταίων και των Ρωμαίων) για τα ορυχεία σιδήρου, χρωμίου, μολύβδου και αργύρου.Οι Μεταλλωρύχοι (Μαδεμλήδες): Κατά την οθωμανική περίοδο, οι χριστιανοί μεταλλωρύχοι (πολλοί από τους οποίους ήταν ελληνόφωνοι ή ποντιακής καταγωγής από την περιοχή της Αργυρούπολης/Gümüşhane, γνωστοί ως Μαδεμλήδες) μετακινούνταν σε όλη την αυτοκρατορία όπου υπήρχαν ορυχεία για να προσφέρουν την τεχνογνωσία τους.

Η περιοχή αυτή του Καραϊσαλί λειτουργούσε ως μεταλλευτικό κέντρο, εξού και η τοπική ταύτιση με το όνομα Μαδεμλί.

Οι Μεταλλωρύχοι (Μαδεμλήδες): Κατά την οθωμανική περίοδο, οι χριστιανοί μεταλλωρύχοι (πολλοί από τους οποίους ήταν ελληνόφωνοι ή ποντιακής καταγωγής από την περιοχή της Αργυρούπολης/Gümüşhane, γνωστοί ως Μαδεμλήδες) μετακινούνταν σε όλη την αυτοκρατορία όπου υπήρχαν ορυχεία για να προσφέρουν την τεχνογνωσία τους.

Η περιοχή αυτή του Καραϊσαλί λειτουργούσε ως μεταλλευτικό κέντρο, εξού και η τοπική ταύτιση με το όνομα Μαδεμλί.

*Επισημαίνουμε οτι την ίδια ονομασία είχαν και λατομεία στην περιοχή του Ικονίου ( Το Μαδεμλί (Mademli) (Κεντρική Μικρά Ασία)

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

Το Μαδεμλί (Madenli), ως οικονομικός και γεωγραφικός όρος (τόπος μεταλλείων), δεν περιορίζεται σε μία μόνο σύντομη ιστορική στιγμή, αλλά έχει μια διαχρονική παρουσία που εκτείνεται σε τρεις μεγάλες περιόδους:

Ρωμαϊκή & Βυζαντινή Ακμή (2ος αι. μ.Χ. – 12ος αι. μ.Χ.):

Είναι η περίοδος της πρώτης εντατικής εξόρυξης μετάλλων από τους Ρωμαίους και τους Βυζαντινούς στα βουνά του Ταύρου. Τα ορυχεία τροφοδοτούσαν το λιμάνι του Κορακησίου με πολύτιμα υλικά.

Οθωμανική Περίοδος & «Μαδεμλήδες» (15ος αι. – 19ος αι.):

Το χρονολογικό διάστημα όπου ο όρος εδραιώνεται πλήρως ως τοπωνύμιο (Madenli). Τότε εμφανίζονται οι οργανωμένες συντεχνίες

Οθωμανική Περίοδος & «Μαδεμλήδες» (15ος αι. – 19ος αι.):

Το χρονολογικό διάστημα όπου ο όρος εδραιώνεται πλήρως ως τοπωνύμιο (Madenli). Τότε εμφανίζονται οι οργανωμένες συντεχνίες των χριστιανών μεταλλωρύχων (Μαδεμλήδων), οι οποίοι απολαμβάνουν ειδικά σουλτανικά προνόμια και φοροαπαλλαγές λόγω της τεχνογνωσίας τους.

Η Ύστερη Περίοδος των Γιαϊλάδων (Μέσα 19ου αι. – 1922):

 

Τα ορυχεία σταδιακά εξαντλούνται, αλλά το Madenli επιβιώνει ως ονομασία του ορεινού οροπεδίου (γιαϊλά). Μέχρι την έξοδο του 1922, αποτελεί το καλοκαιρινό καταφύγιο των Ελλήνων της Αλάνιας, οι οποίοι συμβίωναν εκεί με τις νομαδικές φυλές των Καρακετσιλί (Καρακίτσιο).

ΕΥΡΗΜΑΤΑ

Τα κυριότερα αρχαιολογικά ευρήματα και οι τοποθεσίες που συνδέουν το παζλ της έρευνάς σας χωρίζονται σε τρεις μεγάλες κατηγορίες:

1. Τα αρχαία μεταλλεία και οι ορεινοί οικισμοί στον Ταύρο

Η αρχαιολογική σκαπάνη και οι επιφανειακές έρευνες στα βουνά πάνω από την Αλάνια έχουν εντοπίσει τις υποδομές που έδωσαν το όνομα στο Μαδεμλί:Αρχαίες γαλαρίες και σκωρίες μετάλλων: Έχουν βρεθεί ίχνη εξόρυξης που χρονολογούνται από τη Ρωμαϊκή και Βυζαντινή περίοδο. Οι Ρωμαίοι εκμεταλλεύονταν εντατικά τα κοιτάσματα σιδήρου και άλλων μετάλλων της περιοχής, χρησιμοποιώντας την τεχνογνωσία των τοπικών πληθυσμών.

Οχυρά των βουνών:

Στα ορεινά περάσματα κοντά στους γιαϊλάδες έχουν βρεθεί ερείπια από μικρούς πύργους-φυλάκιο (φρυκτωρίες). Αυτοί προστάτευαν τις μεταφορές των μεταλλευμάτων από τα βουνά προς το λιμάνι του Κορακησίου.

 

2. ΑΜΑΞΙΑ & ΣΥΕΔΡΑ

Οι κοντινές αρχαίες πόλεις-δορυφόροι του Κορακησίου

Το Κορακήσιον δεν λειτουργούσε απομονωμένο.

Στην ορεινή του ενδοχώρα και στα γύρω υψώματα ανασκάπτονται πόλεις που είχαν άμεση σχέση με τους ανθρώπους των βουνών.

1.ΑΜΑΞΙΑ – HAMAXIA

Η αρχαία Αμαξία (Hamaxia), χτισμένη ψηλά στα βουνά πάνω από την Αλάνια, ήταν ο ενδιάμεσος σταθμός που ήλεγχε τα περάσματα προς τους γιαϊλάδες.

Οι ανασκαφές έχουν φέρει στο φως εντυπωσιακά τείχη, αρχαίες δεξαμενές και κτίσματα που αποδεικνύουν την οικονομική ευρωστία της περιοχής.

— Θέση

Η Αμαξία ήταν μια αρχαία οχυρωμένη πόλη της Κιλικίας Τραχείας (ή στα σύνορα με την Παμφυλία), η οποία βρισκόταν σε στρατηγικό ύψος στη νότια ακτή της Μικράς Ασίας, περίπου 12 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της σημερινής Αλάνια στην Τουρκία.

— Προέλευση του ονόματος.

Η Αρχαία Πόλη Αμαξία στα Βουνά στα βουνά είχε τα διαχρονικά ονόματα Αμαξίων ή Αμάξιον (Anaxion / Anaxium / Amaxian) Sinekkalesi (Σινέκ-καλεσί)

*Ἁμαξία (Αμαξία):(αρχαία ελληνικά: Ἁμαξία, λατινικά: Hamaxia)

Το επικρατέστερο αρχαίο ελληνικό όνομα.

Με αυτό αναφέρεται από τον γεωγράφο Στράβωνα, ο οποίος σημειώνει ότι η πόλη ανήκε στα εδάφη που ο Μάρκος Αντώνιος δώρισε στην Κλεοπάτρα της Αιγύπτου, προκειμένου εκείνη να εκμεταλλευτεί την πλούσια ξυλεία κέδρου της περιοχής για τη ναυπήγηση του στόλου της. Το όνομα της πόλης είναι ξεκάθαρα ελληνικής προέλευσης: Παράγεται από τη λέξη ἅμαξα (άμαξα). Πιστεύεται ότι σήμαινε τον «αμαξιτό δρόμο» ή την τοποθεσία που ήταν προσβάσιμη/συνδεδεμένη με οδικό δίκτυο για άμαξες.

Αν και η πόλη ήταν χτισμένη σε απόκρημνο λόφο, η σύνδεσή της με τη μεταφορά βαριάς ξυλείας (κέδρων) προς τα λιμάνια της ακτής πιθανότατα απαιτούσε τη χρήση ειδικών αμαξών, γεγονός που χάρισε το όνομα στον οικισμο

Αλλες ονομασιες:

* Αμαξίων ή Αμάξιον (Anaxion / Anaxium / Amaxian):

Παραλλαγή του ονόματος που συναντάται στον αρχαίο ρωμαϊκό ναυτικό οδηγό Stadiasmus Maris Magni.

*Sinek kalesi (Σινέκ-καλεσί):

Το σύγχρονο τούρκικο όνομα της τοποθεσίας των ερειπίων, το οποίο μεταφράζεται ως «Κάστρο των Μυγών».

Ευρήματα

Σημαντικό εύρημα εδώ είναι οι τεράστιες λαξευμένες δεξαμενές νερού . που συντηρούνταν ο πληθυσμός στα άνυδρα υψώματα του Ταύρου το καλοκαίρι.

και οι επιγραφές που δείχνουν ότι η πόλη διοικούνταν απευθείας από το Κορακήσιον κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους

2. ΣΥΕΔΡΑ – SYEDRA:

Μια άλλη σπουδαία κοντινή αρχαία πόλη. Το πιο εντυπωσιακό εύρημα εκεί είναι μια λίθινη επιγραφή με μια επιστολή του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Σεπτίμιου Σεβήρου (194 μ.Χ.), ο οποίος επαινεί τους κατοίκους της περιοχής για το θάρρος τους να πολεμήσουν ενάντια στις επιδρομές των πειρατών.

Η Σύεδρα (αρχαία ελληνικά: Σύεδρα, λατινικά: Syedra) ήταν μια σημαντική αρχαία παραθαλάσσια οχυρωμένη πόλη, η οποία βρισκόταν επίσης στην Κιλικία Τραχεία (ή στα σύνορα με την Παμφυλία).

–Θέση

Γεωγραφικά, εντοπίζεται περίπου 18-20 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Αλάνια (Alanya), χτισμένη στρατηγικά πάνω σε έναν ψηλό λόφο (Asar Tepe) σε υψόμετρο 400 μέτρων πάνω από την επιφ

άνεια της θάλασσας, διαθέτοντας παράλληλα και δικό της λιμάνι

— Διαχρονικά Ονόματα της Πόλης

Σύεδρα (Syedra) , Συεδρέων (Syedreon), Seki (Σεκί):

— Σύεδρα (Syedra):

Το επίσημο αρχαίο ελληνικό όνομα με το οποίο αναφέρεται ευρέως σε ρωμαϊκά και βυζαντινά έγγραφα, καθώς και σε νομίσματα που έκοβε η ίδια η πόλη.

Συεδρέων (Syedreon): Η ονομασία που συναντάται συχνά σε επιγραφές, υποδηλώνοντας τον δήμο ή τη γη «των Συεδρέων» (των κατοίκων της Σύεδρας). Υπάρχουν δύο βασικές επιστημονικές και ιστορικές θεωρίες για την προέλευση του ονόματος: Θεωρία του Τοπωνυμίου / Ποταμού (Η επικρατέστερη): Το όνομα θεωρείται ότι προέρχεται από τον παρακείμενο ποταμό/χείμαρρο Sedre (Σέντρε). Ο ποταμός αυτός αποτελούσε το φυσικό γεωγραφικό σύνορο που χώριζε την περιοχή της Παμφυλίας από την Κιλικία. Κατά την αρχαιότητα, οι οικισμοί έπαιρναν πολύ συχνά το όνομά τους από το κοντινότερο ποτάμιο δίκτυο.

Θεωρία της Ξυλείας (Κέδρος): Μια εναλλακτική γλωσσολογική προσέγγιση συνδέει το όνομα με τη λέξη κέδρος (cedar). Η γύρω ορεινή περιοχή των βουνών του Ταύρου φημιζόταν για τα πυκνά δάση κέδρου, τα οποία οι αρχαίοι λαοί εκμεταλλεύονταν εντατικά για τη ναυπήγηση πλοίων. [

— Seki (Σεκί): Το όνομα του σύγχρονου τουρκικού χωριού που βρίσκεται στους πρόποδες του αρχαιολογικού χώρου.

3. Ιστορικές πληροφορίες

Η Σύεδρα είχε πολύ πιο έντονη πολιτική παρουσία στην ιστορία από τη γειτονική Αμαξία:

Το Πολεμικό Συμβούλιο του Πομπήιου (48 π.Χ.): Σύμφωνα με τους Ρωμαίους ιστορικούς, η Σύεδρα ήταν η τοποθεσία όπου ο Μέγας Πομπήιος συγκάλεσε το τελευταίο του πολεμικό συμβούλιο προτού διαφύγει ηττημένος προς την Αίγυπτο.

Η επιστολή του Σεπτίμιου Σεβήρου (194 μ.Χ.): Η πόλη έγινε διάσημη όταν ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Σεπτίμιος Σεβήρος έστειλε μια επιστολή επαίνου στους κατοίκους της. Τους συνεχάρη για τη γενναιότητα που επέδειξαν, αποκρούοντας μόνοι τους τις σφοδρές επιθέσεις των Κιλίκων πειρατών. Οι κάτοικοι χάραξαν την επιστολή σε μια μαρμάρινη στήλη, η οποία σώζεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αλάνια.

–Αρχαιολογικά ευρήματα

Σήμερα η αρχαιολογική σκαπάνη στη Σύεδρα έχει φέρει στο φως μια εντυπωσιακή οδό με κολώνες, τεράστιες δεξαμενές νερού, αρχαίο στάδιο 1.800 ετών και ένα μεγάλο συγκρότημα λουτρών με ψηφιδωτά

Ακόμη στα ευρήματα ξεχώρισαν: Το χάλκινο άγαλμα του Ηρακλή: Το σημαντικότερο έκθεμα του μουσείου (2ος αιώνας μ.Χ.). Ο Ηρακλής ήταν ο κατεξοχήν προστάτης των λατομείων, των μεταλλωρύχων και των ανθρώπων που έκαναν βαριές χειρωνακτικές εργασίες στα βουνά.

Ρωμαϊκά εργαλεία: Έχουν βρεθεί σιδερένια εργαλεία εξόρυξης, καθώς και λιθανάγλυφες οστεοθήκες (οστοθήκες) με αναπαραστάσεις που δείχνουν την καθημερινή ζωή και το εμπόριο της περιοχής.

Τα αρχαιολογικά δεδομένα επιβεβαιώνουν την ιστορική σας διαίσθηση: η περιοχή αυτή ήταν ένα ζωντανό μελίσσι, όπου το παραθαλάσσιο λιμάνι (Κορακήσιον) ζούσε και χρηματοδοτούνταν από τον πλούτο των ορυχείων (Μαδεμλί) και την κτηνοτροφία των ορεινών όγκων.

Για να καταλάβουμε τη γεωγραφική «εξίσωση», αρκεί να κοιτάξει κανείς από τα τείχη του κάστρου της Αλάνιας (Κορακήσιον) προς την ενδοχώρα. Η επιβλητική οροσειρά του Ταύρου ορθώνεται ακριβώς πίσω από την πόλη. Εκεί ψηλά κατέφευγαν οι κάτοικοι το καλοκαίρι και εκεί βρίσκονταν τα ορυχεία (Μαδεμλί) και οι νομάδες.

ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ ΚΑΡΑΚΗΣΙΟΥ

Αρχαία Νομίσματα του Κορακησίου , υπάρχουν αυθεντικά αρχαία νομίσματα που κόπηκαν στο ίδιο το Κορακήσιον, και μάλιστα αποτελούν σπάνια και πολύτιμα ευρήματα για τους νομισματολόγους.

Το Κορακήσιον απέκτησε το δικαίωμα να κόβει δικό του νόμισμα κατά τη Ρωμαϊκή Επαρχιακή περίοδο (2ος – 3ος αιώνας μ.Χ.). Τα νομίσματα αυτά ήταν χάλκινα και είχαν πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά:

Η Επιγραφή: Όλα τα επίσημα νομίσματα της πόλης έφεραν στην πίσω όψη τη λέξη ΚΟΡΑΚΗΣΙΩΤΩΝ (δηλαδή «των κατοίκων του Κορακησίου») σε ελληνική γραφή, καθώς η ελληνική παρέμενε η γλώσσα του εμπορίου και του πολιτισμού στην Ανατολική Μεσόγειο.

Οι Αυτοκρατορικές Μορφές: Στην μπροστινή όψη απεικόνιζαν το κεφάλι του εκάστοτε Ρωμαίου Αυτοκράτορα που βρισκόταν στην εξουσία, όπως του Μάρκου Αυρηλίου, του Μαξιμίνου του Θράκα ή του Τραϊανού Δεoption.

Τα Σύμβολα: Στην πίσω όψη, δίπλα στη λέξη ΚΟΡΑΚΗΣΙΩΤΩΝ, οι χαράκτες αποτύπωναν θρησκευτικά και τοπικά σύμβολα. Πολύ συχνά εμφανιζόταν:

Η Θεά Τύχη της πόλης, κρατώντας το πηδάλιο ενός πλοίου (σύμβολο του λιμανιού).

Ο Ηρακλής με το ρόπαλό του.

Πολεμικές σκηνές ή στεφάνια νίκης, που θύμιζαν στους πολίτες τη στρατιωτική σημασία του απόρθητου φρουρίου τους.

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΠΙΣΤΕΥΩ

Η θρησκευτική πίστη και η νομισματοκοπία του αρχαίου Κορακησίου (Αλάνια) παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον, καθώς αντικατοπτρίζουν το πέρασμα της πόλης από την ανεξάρτητη πειρατική περίοδο στην πλήρη ένταξή της στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.1. Το Διαχρονικό Πιστεύω (Θρησκεία & Λατρείες)

Η θρησκευτική ζωή στο Κορακήσιον επηρεάστηκε από τον άγριο, ορεινό και ναυτικό χαρακτήρα της Κιλικίας:

Ο Ηρακλής (Ο προστάτης του μόχθου): Όπως είδαμε, η λατρεία του Ηρακλή ήταν κυρίαρχη, ειδικά για τους ανθρώπους που εργάζονταν στα λατομεία και τα ορεινά μεταλλεία (Μαδεμλί). Ο Ηρακλής συμβόλιζε τη δύναμη απέναντι στις αντιξοότητες της φύσης.

Η Αθηνά και ο Δίας: Στις ορεινές πόλεις-δορυφόρους, όπως η Αμαξία, έχουν βρεθεί ναοί αφιερωμένοι στην Αθηνά Χαλκίοικο και τον Δία. Η Αθηνά λατρευόταν εδώ κυρίως ως προστάτιδα των οχυρώσεων και των τειχών.

Θεότητες της Θάλασσας & Νύμφες: Λόγω του λιμανιού, οι ναυτικοί και οι πρώην πειρατές عبدσαν θεότητες της θάλασσας. Στα διάσημα ψηφιδωτά της περιοχής (που εκτίθενται στο Μουσείο) απεικονίζονται μυθολογικές σκηνές με Νύμφες του νερού

ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ

Με την επικράτηση του Χριστιανισμού, η πόλη μετονομάζεται σε Καλόν Όρος και ο βράχος γεμίζει με βυζαντινές εκκλησίες.

Κυρίαρχη έγινε η λατρεία των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ (οι οποίοι αντικατέστησαν τον πολεμικό χαρακτήρα των αρχαίων θεών-προστατών του κάστρου) και του Αγίου Γεωργίου.

Η χριστιανική παρουσία στο Καραϊσαλί ΤΟ 1922 :

Αν και δεν υπήρχαν Έλληνες, το Καραϊσαλί είχε έντονο ιστορικό χριστιανικό παρελθόν λόγω του αρμενικού στοιχείου. Κατά τον Μεσαίωνα, η περιοχή ανήκε στο Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας. Ωστόσο, μετά τις σφαγές των Αδάνων το 1909 και τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1915, ο χριστιανικός πληθυσμός της περιοχής είχε πρακτικά εκμηδενιστεί.

Όταν τα γαλλικά στρατεύματα κατοχής αποχώρησαν από την Κιλικία το 1921–1922, και οι ελάχιστοι εναπομείναντες χριστιανοί της επαρχίας εγκατέλειψαν οριστικά την περιοχή.

ΠΑΙΔΕΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ

*Διοδώρος ο Κορακησιώτης (Γραμματικός / Λόγιος):

Το Κορακήσιον είχε τους δικούς του ανθρώπους των γραμμάτων. Ο Διοδώρος ήταν ένας αρχαίος Έλληνας γραμματικός και λόγιος που καταγόταν από την πόλη. Το έργο του αποδεικνύει ότι, παρά την απομόνωση του βράχου, η ελληνική παιδεία και η φιλολογία αναπτύσσονταν κανονικά, ιδιαίτερα κατά τη ρωμαϊκή περίοδο όταν η πόλη απέκτησε πλούτο και σταθερότητα.

* Η ρητορική παράδοση της περιοχής: Λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα, στη γειτονική Σίδη και τη Σελεύκεια, άκμαζαν ονομαστές φιλοσοφικές και ρητορικές σχολές. Οι εύποροι νέοι του Κορακησίου (παιδιά των εμπόρων και των ιδιοκτητών των ορυχείων) στέλνονταν σε αυτές τις κοντινές πόλεις για να σπουδάσουν φιλοσοφία, ρητορική και δίκαιο.

* Διόδοτος Τρύφων (Ο Επαναστάτης Βασιλιάς):

Ίσως η πιο καθοριστική μορφή για το Κορακήσιον (2ος αιώνας π.Χ.). Ήταν στρατιωτικός ηγέτης της Αυτοκρατορίας των Σελευκιδών, ο οποίος επαναστάτησε, αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς και μετέτρεψε το Κορακήσιονστο προσωπικό του απόρθητο οχυρό. Αυτός οργάνωσε ουσιαστικά τους Κίλικες πειράτες, δίνοντάς τους κρατική υπόσταση και μετατρέποντας τον βράχο σε κέντρο της παγκόσμιας πειρατείας.

* Πομπήιος ο Μέγας (Ο Ρωμαίος Στρατηγός):

Ο άνθρωπος που άλλαξε το πεπρωμένο της πόλης το 67 π.Χ.

Μετά τη μεγαλειώδη νίκη του επί των πειρατών στο Κορακήσιον,

απέδειξε μια σπάνια πολιτική παιδεία: δεν έσφαξε τους ηττημένους, αλλά μετέτρεψε τους πρώην πειράτες σε γεωργούς και νομοταγείς πολίτες, επανιδρύοντας τις πόλεις της περιοχής.

* Κλεοπάτρα και Μάρκος Αντώνιος: Μια από τις πιο διάσημες ιστορίες αγάπης της ανθρωπότητας «αγγίζει» το Κορακήσιον. Ο Ρωμαίος στρατηγός Μάρκος Αντώνιος δώρισε το Κορακήσιον και την ευρύτερη Κιλικία στην Κλεοπάτρα, τη βασίλισσα της Αιγύπτου, ως γαμήλιο δώρο. Ο λόγος δεν ήταν μόνο ρομαντικός αλλά και οικονομικός: η Κλεοπάτρα χρειαζόταν απεγνωσμένα τα πυκνά δάση κέδρου του Ταύρου για να ναυπηγήσει τον αιγυπτιακό πολεμικό στόλο.

ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ

Η απασχόληση και η οικονομική δραστηριότητα των κατοίκων του αρχαίου Κορακησίου και των γύρω βουνών του Μαδεμλί ήταν άμεσα συνδεδεμένες με το ιδιαίτερο γεωγραφικό ανάγλυφο της περιοχής (απόκρημνος βράχος, θάλασσα και οροσειρά του Ταύρου).

Οι βασικοί τομείς απασχόλησης των ανθρώπων της περιοχής, ανά ιστορική περίοδο, χωρίζονταν στις εξής κατηγορίες:

1. Η Περίοδος της Πειρατείας (2ος – 1ος αιώνας π.Χ.)

Πριν η περιοχή υποταχθεί στους Ρωμαίους, το Κορακήσιον ήταν μια «πολεμική μηχανή». Η πλειονότητα του πληθυσμού απασχολούνταν σε δραστηριότητες γύρω από την πειρατεία:

Ναυτικοί και Πειρατές: Κούρσευαν εμπορικά πλοία σε όλη τη Μεσόγειο.

Ναυπηγοί και Ξυλουργοί: Η οροσειρά του Ταύρου ήταν γεμάτη με πυκνά δάση κέδρων και πεύκων. Οι κάτοικοι υλοτομούσαν το ξύλο και απασχολούνταν μαζικά στη ναυπήγηση και τη συντήρηση των ταχύπλοων πειρατικών σκαφών (τις περίφημες μυοπάρωνες).

Έμποροι Σκλάβων: Το Κορακήσιον ήταν κέντρο συγκέντρωσης αιχμαλώτων, οι οποίοι στη συνέχεια διοχετεύονταν στα μεγάλα σκλαβοπάζαρα της Μεσογείου (όπως στη Δήλο).

2. Η Ρωμαϊκή και Βυζαντινή Περίοδος ( Pax Romana & Μέσα Αιώνας)

Μετά την πάταξη της πειρατείας από τον Πομπήιο, η οικονομία στράφηκε σε νόμιμες και εξαιρετικά προσοδοφόρες παραγωγικές δραστηριότητες:

*Μεταλλωρύχοι και Λατόμοι (Οι άνθρωποι του Μαδεμλί):

Όπως προδίδει και το όνομα Μαδεμλί, εκατοντάδες άνθρωποι απασχολούνταν στα ορυχεία εξόρυξης σιδήρου, χρωμίου και μολύβδου στον Ταύρο, καθώς και στα λατομεία εξόρυξης της περίφημης τοπικής πέτρας για την κατασκευή τειχών και κτιρίων.

* Γεωργοί και Υλοτόμοι:

Στις χαμηλότερες πλαγιές και στις μικρές πεδιάδες, η κύρια απασχόληση ήταν η παραγωγή ελαιολάδου, κρασιού και η συνεχιζόμενη εξαγωγή ξυλείας προς την Αίγυπτο και τη Συρία, όπου το ξύλο ήταν σπάνιο.

* Λιμενεργάτες, Τελωνειακοί και Έμποροι:

Το Κορακήσιον μετατράπηκε σε ένα ασφαλές ρωμαϊκό εμπορικό λιμάνι. Η κοπή δικού του νομίσματος (των Κορακησιωτών) αποδεικνύει την ύπαρξη μιας ισχυρής τάξης εμπόρων και τραπεζιτών που διαχειρίζονταν τον πλούτο της περιοχής.

3. Η Διαχρονική Απασχόληση: Νομαδική Κτηνοτροφία

Μια δραστηριότητα που δεν σταμάτησε ποτέ κατά τη διάρκεια των αιώνων ήταν η ημινομαδική κτηνοτροφία. Λόγω του καλοκαιρινού καύσωνα, ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού (και αργότερα οι φυλές των Καρακετσιλί / Καρακίτσιων) απασχολούνταν με την εκτροφή αιγοπροβάτων. Το καλοκαίρι ανέβαιναν στους γιαϊλάδες (οροπέδια) του Ταύρου, κοντά στα μεταλλεία, και τον χειμώνα κατέβαιναν στα παράλια του Κορακησίου, δημιουργώντας μια διαρκή οικονομική

ΣΗΜΕΡΑ

Το σημερινό Kairasli είναι μια μικρή πόλη 22 χιλιάδων κάτοικων και βρίσκεται σε 230 μέτρα υψόμετρο.