Η μητέρα!!! Το πιο γλυκό πρόσωπο στον κόσμο,που σκορπίζει απλόχερα την αγάπη της και τη στοργή της στα παιδιά της. Η προσφορά της στην ζωή μας είναι μεγάλη και ανεκτίμητη. Και μείς, σαν μια μικρή αλλά αληθινή αναγνώριση στην αγάπη της, έχουμε αφιερώσει μια μερα της άνοιξης προς τιμή της.

Αλήθεια, είναι αρκετή μια μέρα τον χρόνο για να δείξουμε την ευγνωμοσύνη μας και την αγάπη μας για το έργο της;Τα λίγα λουλούδια που της προσφέρουμε και το ολόθερμο γλυκό φιλί, μπορούν να αντισταθμίσουν την δική της αφοσίωση;Κι όμως, όλες οι μητέρες του κόσμου εκείνη την ημέρα του Μάη νιώθουν ιδιαίτερη χαρά και ευτυχία.

Η μητέρα είναι η γλυκιά στοργική αγκαλιά που μας φιλοξενεί όσο είμαστε μικροί και ανυπεράσπιστοι.Αλλά και όταν μεγαλώσουμε,εκεί βρίσκουμε καταφύγιο για να κλάψουμε και να πούμε τα βάσανά μας.Και η μητέρα μας είναι πάντα πρόθυμη, έτοιμη να σκουπίσει τα δάκρυά μας,να μαλακώσει την πληγωμένη μας περηφάνεια μας,να μας δώσει κουράγιο και θάρρος.

Η μητέρα μας μαθαίνει τις πρώτες λέξεις.Με τα γλυκά της λόγια, με την στοργική και γαλήνια υπομονή της, γράφει στην αγνή παιδική μας ψυχή τις πρώτες έννοιες.Μας μιλάει για τους ανθρώπους, μας διδάσκει την αλήθεια,το καλό. Μας συμβουλεύει να είμαστε σωστοί άνθρωποι, ν’αγαπάμε την ζωή, να παλεύουμε για την αλήθεια και την δικαιοσύνη.Τα λόγια της σαν βάλσαμο στάζουν στην ψυχή μας και τα παιδικά μάτια μας την κοιτάζουν
γεμάτα εμπιστοσύνη.

Η μητέρα είναι ο πρώτος άνθρωπος που αγαπάμε,που του στέλνουμε το τρυφερό χαμόγελο. Αυτην αντικρίζουμε πάντα δίπλα μας, όσο είμαστε μικρά παιδιά.Μας νανουρίζει τις νύχτες με όμορφα παραμύθια, ξενυχτά στο προσκεφάλι μας τις ημέρες που είμαστε άρρωστοι,μας συντροφεύει στο σχολείο και στα παιχνίδια και το μάτι της πάντα άγρυπνο μας παρακολουθεί στα πρώτα βήματα της ζωής.

Μα,κι όταν μεγαλώσουμε, πάντα δίπλα μας στέκεται ακούραστη και μας φροντίζει να μην μας λήψει τίποτα.Πάντα έχει το φαγητό μας έτοιμο,τα ρούχα μας καθαρά και όλα μας τα πράγματα σε τάξη.

Πολλές φορές, όμως,εμείς την στεναχωρούμε,αλλά δεν μας κρατά ποτέ κακία. Αλλοτε πάλι,όταν κάνουμε αταξίες και ζαβολιές,θυμώνει και μας μαλώνει,αλλά πάντα ο θυμός της κρατάει πολύ λίγο.

Πόσο, μα πόσο πολύτιμη είναι η προσφορά της το νιώθουμε όταν φύγει μακριά μας.Τότε όλα γίνονται πιο δύσκολα.Οι καθημερινές φροντίδες μας φαίνονται βαριές και ασήκωτες.Πόσο απαραίτητη είναι η μητέρα στην ζωή μας!Χωρίς την παρουσία της νιώθουμε πολλή μοναξιά και δυστυχία.

Όλοι μας πρέπει να αναγνωρίζουμε την προσφορά της και την παρουσία της στην ζωή μας. Είναι αναντικατάστατη η αγάπη της μητέρας.Είναι αγάπη γεμάτη στοργή,τρυφερότητα,καλωσύνη,σιγουριά.Γι’αυτό όλοι μας έχουμε υποχρέωση να εκδηλώνουμε καθημερινά με την σωστή συμπεριφορά μας την αγάπη μας σε αυτή και όχι
μόνο την ημέρα της γιορτής της.

Μάνα…..Μητέρα….Μαμά!!!

Ζωή-Πολυξένη Βίσκα