Η ενεργοποίηση της στρατιωτικής ενίσχυσης της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ σηματοδοτεί μια νέα ποσοτική και ποιοτική φάση στην εμπλοκή της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας στην επέμβαση στη Μέση Ανατολή.
Η περιοχή ήδη έχει μετατραπεί σε μια τεράστια μπαρουταποθήκη, όπου συγκεντρώνουν οπλικά συστήματα και στρατό τα Αμερικανο-ευρωενωσιακά κράτη, ισχυρά κράτη της περιοχής όπως η Τουρκία, οι πετρελαιομοναρχίες του Περσικού Κόλπου, που όλοι μαζί φούντωσαν, χρηματοδότησαν και εξόπλισαν τους τζιχαντιστές (και τώρα υποτίθεται τους πολεμάνε), η Ρωσία, το Ιράν. Ολα αυτά τα κράτη, βεβαίως, πέρα από προσχήματα, υπερασπίζονται τα συμφέροντα των μονοπωλιακών τους ομίλων σε μια πλούσια ενεργειακά και με μεγάλη σημασία γεωστρατηγική περιοχή. Εκεί αποσκοπεί και η κίνηση του ΝΑΤΟ, του στρατιωτικού βραχίονα του κεφαλαίου.
Η τελευταία δήλωση του Γενς Στόλτενμπεργκ, γγ της λυκοσυμμαχίας στο αμερικανικό πρακτορείο ειδήσεων «Ρόιτερς» στις 19 Δεκέμβρη επιβεβαίωσε ουσιαστικά την ειλημμένη απόφαση του ΝΑΤΟ πλήρους κάλυψης της Τουρκίας μετά την κατάρριψη από τουρκικό μαχητικό του ρωσικού βομβαρδιστικού στις 24 Νοέμβρη, που επιχειρούσε στη Συρία. Η κάλυψη αυτή φέρει και την υπογραφή της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, ενώ δικαιολογήθηκε ως υπεράσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της Τουρκίας, που εμφανίστηκε ως το «θύμα επίθεσης». Η στάση της ελληνικής κυβέρνησης την εκθέτει πλήρως, αφού επωμίζεται βαριές ευθύνες γιατί συμμετέχει και συμβάλλει στην όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών με κίνδυνο να σύρει τον ελληνικό λαό στην αιματοχυσία, που εξελίσσεται σε φαγωμάρα των μονοπωλίων για τη μοιρασιά των πρώτων υλών, των δρόμων μεταφοράς τους, των μεριδίων των αγορών. Επιπλέον, η τουρκική κυβέρνηση, δηλαδή ο πολιτικός διαχειριστής της εξουσίας της αστικής τάξης, που παραβιάζει καθημερινά τον ελληνικό εναέριο χώρο και προχωράει σε προκλήσεις στα νησιά του Αιγαίου, ενθαρρύνεται στους σχεδιασμούς της, οι οποίοι είναι ωστόσο ενταγμένοι στο γενικότερο αμερικανοΝΑΤΟικό σχέδιο για τη συγκυριαρχία στο Αιγαίο.
Ταυτόχρονα, η επαναπροσέγγιση όπως φαίνεται της Τουρκίας με το Ισραήλ, αλλά και η ενίσχυση στρατιωτικής και οικονομικής συνεργασίας του άξονα Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ περιπλέκουν ακόμα περισσότερο τα πράγματα. Παρά τα περί «πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής» που προβάλλει η ελληνική κυβέρνηση ή τα περί «ενεργειακού κόμβου» που δήθεν θα φέρει οφέλη στη χώρα, κάθε άλλο παρά πρέπει να καθησυχάζουν τους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Αντίθετα, πρέπει να είναι προετοιμασμένοι και σε επαγρύπνηση για να μη δεχτούν να γίνουν «κρέας» στα κανόνια των ιμπεριαλιστών για τα συμφέροντα των εκμεταλλευτών τους.
Να μη δοθούν βάσεις, λιμάνια, αεροδρόμια κι άλλες υποδομές για να γίνουν “εφαλτήρια” πολέμου. Καμία συμμετοχή των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων σε επιχειρήσεις εκτός των συνόρων της χώρας. Να γυρίσουν τώρα πίσω όλα τα ελληνικά στρατιωτικά σώματα, που βρίσκονται σε αποστολές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.
