Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό και τελειότερο δημιούργημα της φύσης, που έχει το προνόμιο και την ευθύνη να δημιουργεί.Η θεία πρόνοια τον προίκισε με εξαιρετικές ιδιότητες, όπως είναι ο νούς, η ελεύθερη βούληση, η συνειδηση.Ο άνθρωπος όμως αποτελειται από δύο φύσεις, έχει ψυχή και σώμα.Έχει μέσα του την ευαισθησία, αλλά και πρωτόγονες ορμές και ένστικτα, κακίες και αδυναμίες, που μπορούν να τον κατεβάσουν στο επίπεδο των ζώων.

Επιβάλλεται όλοι μας να γνωρίσουμε την αληθινή φύση του ανθρώπου, αν θέλουμε να εκπληρώσουμε τον προορισμό μας και να ευτυχήσουμε.Ο Πασκάλ γράφει ,ότι ο άνθρωπος είναι « μηδέν απέναντι στο άπειρο, το παν απέναντι στο μηδέν, κέντρο ανάμεσα στο τίποτα και το παν».Αν καταλάβει κανείς τι βαθύ νόημα κρύβουν αυτά τα λόγια του μεγάλου Γάλλου φυσικού και φιλόσοφου θα παραδεχτεί την μικρότητα του ανθρώπου απέναντι στον Πλάστη και το μεγαλείο του απέναντι στα άλλα όντα.Θα αντιληφθεί επίσης πως η ζωή του ανθρώπου πρέπει να είναι αρμονική, για να είναι ζωή αληθινή.
Όλες οι πράξεις του ανθρώπου πρέπει να οδηγούν στην εκπλήρωση του προορισμού του.Για να γίνει όμως αυτό χρειάζεται συνεχή πάλη με τον εαυτό μας, αδιάκοπη αναζήτηση και απαίτηση για περισσότερη καλοσύνη και αγάπη.Είναι πολύ δύσκολο να κρατήσει κανείς την έννοια άνθρωπος ψηλα, όταν είναι κυκλωμένος από ποικίλους πειρασμούς της ζωής, όταν τα πάθη οργιάζουν και σκοτεινιάζουν το νού και την ψυχή.Όλοι μας εχουμε ανεξάντλητο απόθεμα δυνάμεων,που μπορούμε να εξασφαλίσουμε την νίκη αρκεί να το θέλουμε.Όταν ο πόνος, η εγκατάλειψη, η απελπισία, η απόγνωση, σκεπάσουν με σκοτάδι το νού του ανθρώπου, μπορεί η αγάπη να φωτίσει και πάλι τον δρόμο του για να φτάσει στην αρετή.
Όταν όμως συμβεί αυτό, όταν ο άνθρωπος αρνηθεί τον εαυτό του, όταν μεθύσει από την δύναμη και γίνει υπερόπτης, όταν λησμονήσει ότι «ο άνθρωπος είναι το εκκρεμές μεταξύ χαράς και δακρύων» ,τότε η ανθρώπινη ύπαρξη ξευτελίζεται.Ο άνθρωπος αλλοιώνεται, γίνεται αδίστακτος, έτοιμος να εμπορευτεί τα πάντα.Πρόθυμος να καταπατήσει κάθε αξία, τιμή, αξιοπρέπεια και φιλία.
Σήμερα πιστεύουν πολλοί, ότι ο τεχνικός πολιτισμός και οι πόλεμοι έχουν εξευτελίσει την αξία της ανθρώπινης ζωής.Και είναι γελοίο ο άνθρωπος να κατακτά άλλους πλανήτες και στη γή να αλληλοσφάζονται.Είναι πράγματι γελοίο να υπερηφανεύεται για τις ανέσεις του,καθημερινά όμως να πουλιέται και να αγοράζεται.Ο άνθρωπος φαίνεται να ξέχασε ότι δεν είναι όργανο, άλλα νούς που εξυπηρετείται από όργανα.Είναι καιρός λοιπόν να ακουστεί η φράση που κάθε ένας δούλος υπενθύμιζε στο Φίλιππο τον Μακεδόνα*Μέμνησα άνθρωπος ων*.Αν δεν τοποθετήσουμε ξανά στον θρόνο τους τις ανθρωπιστικές αξίες που είναι ανύπαρκτες στην ζωή μας, θα ζήσουμε μια εφιαλτική περιπέτεια.
Ανθρωπιστικές αξίες=αρμονική και ήρεμη ζωή.
Ποτέ δε συμβαίνει να έχεις μια επιθυμία χωρίς να έχεις συγχρόνως και τη δύναμη για την πραγματοποίησή της.Μπορεί ωστόσο να χρειαστεί να εργαστείς γι’αυτό.
                                                                                           Ζωή- Πολυξένη Βίσκα- Σεκερτζή