του Βασίλη Μαρκόπουλου
Ακουμε καθημερινα : Εμεις κι αυτοι , οι μεν και οι δε .Ολη η Χωρα χωρισμένη σε
δυο στρατόπεδα.Οι μεν με τα δηθεν επιχειρήματά τους να μην πειθουν τους δε και αντιστροφα. Πολιτικός λόγος που θέλει να χαϊδεύει τ’ αυτιά των δικών μας , δεν πεί-
θει όμως τους άλλους , που ουτως ή αλλως δε θέλουν να πεισθούν , γιατι κι αυτοί με
τον ίδιο τρόπο και σκοπό ενεργούν.
Με τη λογική της πόλωσης το άμεσο αποτέλεσμα είναι ο διχασμός.Στόχος να πρω-
ταγωνιστούν οι δύο μεγάλοι και να συνθλίβονται οι μικροί , που κι αυτοί ονειρεύο-
νται να γίνουν μια μέρα μεγαλοι.Ο δικομματισμός που επέβαλε τις « σταθερές » κυ- βερνήσεις του 54% η του 48% ή του 44% και δεν εξαντλούσαν ολοκληρη τη θητεία τους γιατί από την εκλογή τους έβλεπαν την επόμενη εκλογή, συσσώρευσε πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα , που μας οδηγησαν στα γνωστά μνημόνια , τις συνέπειες των οποιων πληρώσαμε , πληρώνουμε και θα πληρώνουμε ( το έχει η
μοιρα μας με τις χρεωκοπίες 1893 , 1930 , 2010 ).Το χειρότερο είναι ότι δεν διδασ-
κομαστε από τα παθήματα.Φευγουμε από το δικομματισμό και ερχόμαστε στο δι-
πολισμό δηλ πόλωση πάλι με άλλο όνομα και φυσικα με τα ίδια αποτελέσματα. Οι
δυο όψεις του ιδίου νομίσματος.
Και τωρα χωρίς μνημόνια ( τουλάχιστον τυπικά ) τι θα κάνουμε ; Τι θ’απογίνουμε
χωρίς βαρβάρους που έλεγε κι ο ποιητής ; Θα συνεχίσουν οι μεν να πανηγυρίζουν για τη νέα εποχή και να ευαγγελίζονται τη γη της επαγγελίας τωρα που θα κάνουμε το κουμάντο μόνοι μας ( κι ας είναι πίσω από την πόρτα οι δανειστές ) ; οι δε θα συνεχί-σουν να μιλούν για διαρκές μνηνόνιο και δυσβάσταχτα για το λαό βάρη και να τα ξε-
χάσουν αν , κι όταν ερθουν αυτοί στην εξουσία ; Ποια εξουσία ; την κυβερνητική βε-
βαια , γιατι την πραγματική εξουσία την έχουν οι δανειστές που τα ακριβοπληρωμέ-να δάνεια τους τα βαφτίζουν βοήθεια και τους εαυτούς τους τους ονομάζουν φίλους,
εμείς δε τους βαφτίσαμε θεσμούς.
Εχει κανενα νόημα κάποιες πολιτικές δυνάμεις να συνεχίζουν να υποστηρίζουν το
εκλογικό σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής , που κατά το παρελθόν είδαμε τα
αποτελέσματα ; Μονοκομματικές κυβερνήσεις με ευρείες πλειοψηφίες που δεν εξα-
ντλούσαν τις θητείες τους και δεν έλυναν προβλήματα ; Θα επαναλαβουμε το κακό
παρελθόν ; Εχει κανένα νόημα η καθιερωση της απλής αναλογικής, αν αντί να δώσει τη δυνατότητα να εκφρασθούν περισσότερες πολιτικές δυνάμεις στο Κοινοβούλιο
και να προκύψουν συνθέσεις , να δημιουργήσει δύο πόλους που θα ανταγωνίζονται
στείρα στη λογική του εμείς και οι άλλοι ; Θέλουμε πράγματι να περιορίσουμε την αποχή των πολιτων από τα κοινα ή να τη διευρύνουμε ; Η κοινωνια μας εχει αναγκη να εκφραστουν πολιτικα φρέσκιες κοινωνικές δυνάμεις που να πρωταγωνιστήσουν στον ουσιαστικό διάλογο και να συμβάλλουν στη σύνθεση , με στόχο το μέλλον.
Να απομονώσουν τις πολιτικές της τεχνικής πόλωσης και του διχασμού. Να φέρουν στο προσκήνιο της πολιτικής τον ενεργό πολίτη.Να δημιουργήσουν παλι οράματα
και ελπίδες στους πολιτες.Σ΄αυτή την κατεύθυνση μπορεί να συμβάλλει το εκλογι-
κό σύστημα της απλής αναλογικής σε συνδυασμό όμως με το αναλογο πολιτικό
επιπεδο του κάθε πολίτη που θα επιδιώξει να εκτεθεί στο δημόσιο βίο.
