1. Στα μέσα Οκτωβρίου 2026 το Ισραήλ παρέδωσε στην Ελλάδα 22 αρχαία ελληνικά αντικείμενα. Όλες οι φωτογραφίες της παρούσης δεκάδος (411-420) είναι από τα εν λόγω αγγεία και ελήφθησαν από την δημόσια τηλεόραση (ΕΡΤ NEWS), κατά την προβολή του οικείου ρεπορτάζ. Τα εν λόγω αρχαιοελληνικά αντικείμενα – ευρήματα εκτίθενται πλέον στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών.

Συγκεκριμένα την Τρίτη, 13-10-2026, στα πλαίσια των ειδήσεων της δημόσιας τηλεόρασης (ΕΡΤ news) στις 21.00΄ η ώρα, μάθαμε ότι το Ισραήλ επέστρεψε -παρέδωσε στην Ελλάδα είκοσι δύο (22) αρχαιότητες, οι οποίες είχαν απομακρυνθεί από την χώρα μας παράνομα. Η τελετή παράδοσης – παραλαβής αυτών των αρχαιοελληνικών αντικειμένων έγινε στην αίθουσα του βωμού του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Αθηνών.

Εξ αυτών των αρχαιοτήτων  τα δεκαπέντε (15) αγγεία είναι αττικά και τα έξι (6) είναι κορινθιακά. Το εικοστό δεύτερο (22ο) αντικείμενο είναι ένα χάλκινο αγαλματίδιο γυναικείας μορφής. Τα αρχαιοελληνικά αυτά αντικείμενα (είκοσι ένα αγγεία και ένα αγαλματίδιο) είναι Αρχαϊκής Εποχής (750 π.Χ.- 480 π.Χ.) και Κλασικής Εποχής (480 π.Χ. – 323 π.Χ.).

Τα αρχαιοελληνικά τούτα αντικείμενα εντοπίσθηκαν και κατασχέθηκαν από την Μονάδα Πρόληψης Αρχαιοκαπηλίας της Αρχής Αρχαιοτήτων του Κράτους του Ισραήλ. Είναι η πρώτη φορά που το Ισραήλ παραδίδει στην Ελλάδα αρχαιοελληνικά αντικείμενα.

Παραπέμπω στο σύμβολο 361 του από 14-10-2026 κειμένου μου με τίτλο : «Γλυπτά Αγγεία 361-370 αρχαιοελληνικά σε ξένα Μουσεία», που  είναι αναρτημένο στο διαδίκτυο.

Σε μία φωτογραφία παρουσιάζεται μελανόμορφος αμφορέας, αγγείο με δύο λαβές, που φέρει μελανόμορφου ρυθμού αγγειογραφία. Στην αγγειογραφία τούτη παριστάνεται μελαμβαφής αλέκτωρ. Στην ελληνική αρχαιότητα και στην ελληνική μυθολογία  ο αλέκτωρ, ο κόκορας, συμβόλιζε το φως, την επαγρύπνηση, την έλευση της ηούς, της αυγής, και την απομάκρυνση του σκότους. Στην ελληνική μυθολογία ο αλέκτωρ  συνεδέετο με  τον θεό Άρη, θεό του πολέμου. Στην κλασική εποχή και δη στην εποχή του Σωκράτους, συνδέθηκε με την ιδέα της θεραπείας. Η φωτογραφία τούτη είναι άνωθεν του τίτλου της παρούσης δεκάδος 411-420.

Κατά την ελληνική μυθολογία ο Αλεκτρύων ήτο φρουρός και φύλακας του θεού ΄Αρεως. Ο Άρης είχε παράνομο δεσμό με την θεά Αφροδίτη. Ο Άρης ανέθεσε στον Αλεκτρύωνα  να στέκεται έξω από την πόρτα, για να τον ειδοποιήσει εγκαίρως πριν ανατείλει ο Ήλιος, ώστε να μην αποκαλυφθεί η μοιχεία τους. Ο Αλεκτρύων αποκοιμήθηκε και ο ΄Ηλιος, που έβλεπε τα πάντα, είδε τους δύο εραστές. Ο Ήλιος ειδοποίησε αμέσως τον σύζυγο της Αφροδίτης, τον θεό Ήφαιστο. Ο Ήφαιστος  παγίδευσε σε ένα αόρατο δίκτυ τους δύο εραστές και τους εξέθεσε στους υπόλοιπους θεούς του Ολύμπου. Ο θεός Άρης έγινε έξω φρενών με τον Αλεκτρύονα και τον τιμώρησε πάραυτα. Τον μεταμόρφωσε σε αλέκτορα, κόκορα και τον καταδίκασε να διαλαλεί για πάντα  με τον ήχο της φωνής του την έλευση του Ήλιου. Βλέπε σελίδα 54 Τόμος Α΄, Λεξικού Ελληνικής Αρχαιολογίας, του Αλεξάνδρου Ραγκαβή, 1888 : Αλεκτρύων :  ο θεράπων του Άρεως, μεταμορφωθείς υπό του θεού εις το ομώνυμον πτηνόν, διότι δεν ηγρύπνει δεόντως ότε ο Άρης επεσκέπτετο την Αφροδίτην.

Παλαιότερα εν Ελλάδι ίσχυε το αδίκημα – πλημμέλημα της μοιχείας βάσει του τότε άρθρου 357 του Ποινικού Κώδικος. Πώς αποδεικνυόταν το αδίκημα τούτο, σχεδόν αποκλειστικά ;  Με την επ΄ αυτοφώρω κατάληψη και σύλληψη των δραστών, ήτοι των παράνομων εραστών. Επειδή η «σαρκική συνεύρεση» είναι μία πράξη που τελείται σε ιδιωτικό χώρο, η δικαστική της στοιχειοθέτηση απαιτούσε αδιάσειστα πειστήρια, γεγονός που οδηγούσε σε ακραίες, συχνά εξευτελιστικές, μεθόδους για την απόδειξή τους. Ο απατημένος σύζυγος υπέβαλε έγκληση και συνοδευόμενος από αστυνομικούς  και μάρτυρες πραγματοποιούσε αιφνιδιαστική έφοδο στο χώρο, όπου βρισκόταν το παράνομο ζευγάρι. Για να θεωρηθεί δε το έγκλημα γνήσιο αυτόφωρο, έπρεπε οι δράστες να καταληφθούν «εν τω πράττεσθαι». Η κατάληψη των εραστών «εν γυμνώ» αποτελούσε βασικό στοιχείο της δικογραφίας. Μετά την έφοδο οι «μοιχοί» οδηγούντο στο αστυνομικό τμήμα στα πλαίσια της αυτόφωρης διαδικασίας, ημίγυμνοι ή σκεπασμένοι με σεντόνια. Το ποινικό αδίκημα της μοιχείας καταργήθηκε οριστικά στην Ελλάδα με το ν. 1272/1982.

  1. Στο δεξιό άκρο δύο φωτογραφιών, παρεμφερών μεταξύ τους, παρουσιάζεται αρχαιοελληνικό αγγείο, έν εκ των παραδιδομένων από το Ισραήλ στην Ελλάδα, ερυθρόμορφου ρυθμού που φέρει ερυθρόμορφη αγγειογραφία. Το αγγείο είναι πιθανότατα λήκυθος, ψηλόλιγνο μυροδοχείο με μία λαβή, στενό λαιμό και βαθύ στόμιο, που χρησίμευε κυρίως για την φύλαξη αρωματικών ελαίων και μύρων για τις γυναίκες και τους αθλητές,. Σημειωτέον ότι οι λευκές λήκυθοι εχρησιμοποιούντο ειδικώς ως προσφορές στους νεκρούς  και ετοποθετούντο εις τους τάφους.

Στην εν λόγω αγγειογραφία της ληκύθου των δύο (2) τούτων συναφών φωτογραφιών, εκ των συνολικώς οκτώ (8)  φωτογραφιών, παριστάνεται ένας Σάτυρος και  μία Μαινάδα. Οι Σάτυροι ήσαν ακόλουθοι του θεού Διονύσου. Οι Μαινάδες ήσαν ιέρειες του ίδιου θεού. Στην παράσταση τούτη εις Σάτυρος φαίνεται να κυνηγάει μία Μαινάδα, για να την πιάσει. Η εργασία μου είναι αμιγώς και ακραιφνώς επιστημονική.

  1. Στην αρχαιοελληνική πόλη της Κνίδου της Μικράς Ασίας ευρίσκετο το άγαλμα της Αφροδίτης της Κνίδου, μαρμάρινο άγαλμα εκ παριανού μαρμάρου, έργο του Πραξιτέλους. Το άγαλμα τούτο ήτο το ωραιότερο και διασημότερο άγαλμα της θεάς Αφροδίτης και ευρίσκετο στον κυκλικό ναό της θεάς Αφροδίτης της πόλεως Κνίδου της Μικράς Ασίας. Η Κνίδος ήτο αρχαία ελληνική δωρική πόλη της Καρίας της Μικράς Ασίας.
  1. Επίσης στην αρχαιοελληνική δωρική πόλη Κνίδος της Καρίας της Μικράς Ασίας ευρίσκετο το άγαλμα της θεάς Δήμητρας του γλύπτου Λεωχάρη, το οποίο άγαλμα ήτο επίσης εκ παριανού μαρμάρου.
  1. Στην είσοδο του Μουσείου του Λούβρου στο Παρίσι δεσπόζει το άγαλμα της Νίκης της Σαμοθράκης.  Είναι ελληνιστικό μαρμάρινο γλυπτό. Παριστάνεται η φτερωτή θεά Νίκη να προσγειώνεται στην πλώρη ενός πολεμικού πλοίου. Χρησιμοποιήθηκε παριανό μάρμαρο για το άγαλμα και εκ Ρόδου μάρμαρο για την πλώρη και την βάση. Χρονολογείται ως έργο-γλυπτό του 220 π.Χ. – 190 π.Χ. Έχει ύψος μαζί με το φτερά 2,44 μέτρα. Το εν λόγω γλυπτό ανακαλύφθηκε στις 15-4-1863 στο ιερό των Μεγάλων Θεών – Καβείρων στην Σαμοθράκη.

Οι Κάβειροι ήσαν αρχαιότατοι και μυστηριώδεις δευτερεύουσες θεότητες της Σαμοθράκης μας, της Λήμνου μας και της αρχαίας ελληνικής Ίμβρου. Τινές έλεγον τους Καβείρους τέκνα του Ήφαιστου και της Καβείρας, θυγατρός του Πρωτέως,τρεις αδελφούς και τρεις αδελφάς. Άλλοι τους θεωρούσαν δύο αδελφούς, τέκνα του Διός. Παρίσταντο δε όμοιοι προς τον Ήφαιστον (Ηρόδοτος Γ, 37). Βλέπε σελίδα 442, Τόμος Α΄, Λεξικό Ελληνικής Αρχαιολογίας, Αλεξάνδρου  Ραγκαβή, 1888.

Άλλα αγάλματα από παριανό μάρμαρο ήσαν η Νίκη του Παιωνίου, η Άρτεμις  Βραυρωνία στην Σικυώνα, η καθιστή Εστία στο Ιερό του Ναού της στην Πάρο, η Μαινάδα του Πάριου γλύπτου Σκόπα στην Σικυώνα.

  1. Στο Μουσείο της Γερμανίας, στο Staatlicles Museum Schwerin, ευρίσκεται σκύφος των κλασσικών χρόνων, ο οποίος σκύφος φέρει αγγειογραφία του ζωγράφου Πιστοξένου. Σ΄ αυτήν παριστάνεται ο Λίνος, ο οποίος διδάσκει τον αδελφό του Ηρακλή, τον Ιφικλή να παίζει την λύρα. Στο βάθος φαίνεται να κρέμεται στον τοίχο μια κιθάρα. Η μουσική παιδεία των κλασσικών χρόνων περιελάμβανε την διδασκαλία της χρήσεως των μουσικών οργάνων.
  1. Στο Βρετανικό του Μουσείο Λονδίνου στην Αγγλία ευρίσκεται στατήρ, νομισματική μονάδα της Μεσσήνης. Μετά την απελευθέρωση της Μεσσηνίας από τον Σπαρτιατικό ζυγό, η πόλη της Μεσσήνης εξέδωσε νομίσματα τα οποία έφεραν από την μία όψη την κεφαλή της θεάς Δήμητρας  και από την άλλη όψη τον θεό Δία  να κρατεί στο χέρι του κεραυνό.
  1. Στο Μουσείο Λούβρου στο Παρίσι της Γαλλίας ευρίσκεται αμφορεύς, ερυθρόμορφου ρυθμού, που φέρει αγγειογραφία. Σ΄ αυτήν απεικονίζεται νεαρός κιθαρωδός, ο οποίος στηρίζει την κιθάρα του στον αριστερό του ώμο και με το πλήκτρο στο δεξιό του χέρι παίζει τις χορδές του οργάνου.
  1. Στο Βερολίνο της Γερμανίας, στο Staatliche Museum, υπάρχει τμήμα ανάγλυφου από τη νότια ζωφόρο του βωμού του Δία στην Πέργαμο, γύρω στο 680 π.Χ. Στο ανάγλυφο τούτο αποδίδεται η ήττα ενός ταυροκέφαλου Γίγαντος στην Γιγαντομαχία μεταξύ Θεών και Γιγάντων.
  1. Στο Βρετανικό Μουσείο (British Muzeum), στο Λονδίνο του Ηνωμένου Βασιλείου ευρίσκεται λήκυθος με αγγειογραφία ερυθρόμορφου ρυθμού του 410 π.Χ. Στην αγγειογραφία τούτη απεικονίζεται δεξιά η θεά Αφροδίτη, η οποία συνομιλεί με τον ακόλουθό της, τον φτερωτό θεό Έρωτα, ο οποίος κάθεται στον δεξιό ώμο της. Ευρίσκονται στο ιερό άλσος της. Στην αριστερή πλευρά της παράστασης αυτής απεικονίζονται δύο γυναικείες μορφές : η Ευνομία και η Παιδιά ή η Αιλία. Τα ονόματα των προσώπων είναι αναγεγραμμένα στην εν λόγω παράσταση.

*Ερευνητής – Μελετητής – Αναλυτής

30-10-2026