Μετά από χρόνια αναμονής και δικαστικών διεκδικήσεων, ιδιοκτήτες αγροτικών εκτάσεων στην Αχλάδα Φλώρινας φαίνεται να πετυχαίνουν μια σημαντική δικαίωση απέναντι στη Λιγνιτωρυχεία Αχλάδας, για οικονομικές εκκρεμότητες που συνδέονται με τις απαλλοτριώσεις του 2013.
Σε μερική δικαίωση οδηγούνται, έπειτα από πολλά χρόνια, κάτοικοι της Αχλάδας και των γύρω περιοχών, οι οποίοι είχαν στην ιδιοκτησία τους χωράφια και καλλιεργήσιμες εκτάσεις που εντάχθηκαν στη μεγάλη απαλλοτρίωση του 2013, στο πλαίσιο της επέκτασης των εξορυκτικών δραστηριοτήτων του λιγνιτωρυχείου.
Σύμφωνα με όσα αναφέρουν οι ιδιοκτήτες, η πρακτική που ακολουθούσε τότε η Λιγνιτωρυχεία Αχλάδας ήταν η μίσθωση αγροτικών εκτάσεων μέσω ιδιωτικών συμφωνητικών, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν για τις ανάγκες επέκτασης του ορυχείου, με την υποχρέωση να επιστραφούν στους ιδιοκτήτες τους μετά την ολοκλήρωση των εργασιών.
Παράλληλα, την περίοδο εκείνη είχαν πραγματοποιηθεί και επιτάξεις ακινήτων με επίκληση λόγων δημοσίου συμφέροντος, καθώς ο ΑΗΣ Μελίτης βρισκόταν σε λειτουργία και η απρόσκοπτη τροφοδοσία του με λιγνίτη αποτελούσε βασική προτεραιότητα.
Οι συνθήκες αυτές, σύμφωνα με καταγγελίες ιδιοκτητών, δημιουργούσαν έντονες πιέσεις στους κατοίκους, οι οποίοι βρίσκονταν αντιμέτωποι με τον κίνδυνο να χάσουν τη χρήση των περιουσιών τους.
Χωράφια που εξαφανίστηκαν και μισθώματα που δεν καταβλήθηκαν
Με την πάροδο των ετών, αρκετές από τις εκτάσεις αυτές φέρεται να αλλοιώθηκαν ολοκληρωτικά ή ακόμη και να εξαφανίστηκαν εξαιτίας της εξορυκτικής δραστηριότητας.
Ωστόσο, όπως υποστηρίζουν οι θιγόμενοι ιδιοκτήτες, σε αρκετές περιπτώσεις δεν καταβλήθηκαν τα συμφωνημένα μισθώματα, ενώ οι εκτάσεις δεν αποδόθηκαν ποτέ στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους, παρά τις σχετικές συμβατικές υποχρεώσεις.
Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης ήταν μερίδα ιδιοκτητών να προσφύγει στη Δικαιοσύνη, διεκδικώντας τις οικονομικές απαιτήσεις που είχαν συσσωρευτεί επί σειρά ετών.
Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, εκδόθηκαν διαταγές πληρωμής σε βάρος της Λιγνιτωρυχεία Αχλάδας, ενώ ακολούθησαν και διαδικασίες δέσμευσης τραπεζικών λογαριασμών για την ικανοποίηση των δικαστικά αναγνωρισμένων απαιτήσεων.
Δικαίωση και για τους τόκους υπερημερίας
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι οι ιδιοκτήτες δεν περιορίστηκαν στη διεκδίκηση των ανεξόφλητων μισθωμάτων.
Όπως αναφέρεται, διεκδίκησαν και πέτυχαν την αναγνώριση των αντίστοιχων τόκων υπερημερίας, οι οποίοι προέκυψαν από τη μη εμπρόθεσμη καταβολή των οφειλόμενων ποσών.
Πρόκειται για μια ιδιαίτερα σημαντική εξέλιξη, καθώς οι οικονομικές εκκρεμότητες εκτείνονται σε βάθος πολλών ετών, με αποτέλεσμα τα συνολικά διεκδικούμενα ποσά να έχουν αυξηθεί σημαντικά.
Μια απαλλοτρίωση σχεδόν 5.000 στρεμμάτων χωρίς αποκατάσταση
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι συγκεκριμένες ιδιοκτησίες αποτελούν μέρος μιας ιδιαίτερα μεγάλης έκτασης, που σύμφωνα με τις σχετικές αναφορές προσεγγίζει τα 5.000 στρέμματα.
Παρά το μέγεθος της εξορυκτικής δραστηριότητας και τις σημαντικές μεταβολές που έχουν επέλθει στο φυσικό ανάγλυφο της περιοχής, καταγγέλλεται ότι δεν έχουν πραγματοποιηθεί οι απαιτούμενες εργασίες αποκατάστασης στις συγκεκριμένες εκτάσεις.
Το γεγονός αυτό δημιουργεί πρόσθετα ερωτήματα σχετικά με την περιβαλλοντική αποκατάσταση, την τύχη των ιδιοκτησιών και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη χρήση των εκτάσεων για εξορυκτικούς σκοπούς.
Αλλαγή τακτικής από τη Λιγνιτωρυχεία Αχλάδας μετά τις δικαστικές εξελίξεις
Σύμφωνα με πληροφορίες από την πλευρά των ιδιοκτητών, μετά τις δικαστικές αυτές εξελίξεις φαίνεται να παρατηρείται αλλαγή στην τακτική της εταιρείας.
Ειδικότερα, αναφέρεται ότι πλέον επιδιώκεται η απευθείας εξαγορά εκτάσεων, με συμφωνίες που φέρονται να περιλαμβάνουν και όρους παραίτησης των ιδιοκτητών από υφιστάμενες οικονομικές απαιτήσεις που συνδέονται με παλαιότερες απαλλοτριώσεις και μισθώσεις.
Εφόσον επιβεβαιωθεί αυτή η πρακτική, ανακύπτουν σημαντικά ερωτήματα σχετικά με τους όρους των συμφωνιών, την πραγματική αξία των εκτάσεων και τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των ιδιοκτητών.
Μια υπόθεση που παραμένει ανοιχτή
Η δικαστική εξέλιξη αποτελεί σημαντικό σταθμό για τους ιδιοκτήτες που επί χρόνια διεκδικούσαν τα οφειλόμενα ποσά.
Ταυτόχρονα, όμως, αναδεικνύει ένα ευρύτερο ζήτημα που αφορά τις απαλλοτριώσεις, την προστασία της ιδιωτικής περιουσίας, την τήρηση των συμβατικών υποχρεώσεων και την αποκατάσταση των εκτάσεων που χρησιμοποιήθηκαν για την εξόρυξη λιγνίτη.
Το βασικό ερώτημα που παραμένει είναι πόσοι ακόμη ιδιοκτήτες βρίσκονται στην ίδια κατάσταση και πότε θα υπάρξει οριστική διευθέτηση των εκκρεμοτήτων που παραμένουν ανοιχτές από το 2013.
