Από το προσωπικό ιστολόγιο της Αλεξάνδρας Καρυπίδου

“Αδερφέ μου Το ταξίδι αυτό που διάλεξες να πας θα έχει φως μονοπάτια γαληνεμενα.Θα σμίξει με πρόσωπα αγαπημένα.Το δάκρυ μου αδελφέ μου δεν θα στερέψει ποτέ για εσένα .Ησουν ο επίγειος Άγγελος επί γης.Εδινες σε όλους χαρά,ανεμελιά.Εσφιγγες τον πόνο,το δάκρυ το έκανες χαρα ,Λουλούδι Άνοιξης,που μαραθηκε πριν το χειμώνα.Η ζωή μου μαζί σου μια υπέρβαση ,θυσία.Ποιος να το λέγε ότι το Σάββατο στη χαρά της συνάντηση μας Θα εσβυνε η ζωή σε δύο ώρες Θεν σου πω αντίο .Θα σου πω ότι θα σμιξουμε και πάλι.Πως γίνεται η ζωή να φεύγει με μια πάλη ολίγων λεπτών.Εφυγες για χώρα μακρινή εκεί που ζουν φωτεινές υπάρξεις.Σημερα ο ουρανός αγγαλεται.σμιγουν όλοι και πάλι.Σ αγαπώ και θα σ αγαπώ μέχρι την τελευταία μου αναπνοή.Εκει θα σε δω και παλι.”