Στην Λευκοπηγη Κοζανης τα έθιμα της Αποκριάς πού πραγματοποιούνται ειναι:
Ο Φανος( το άναμμα φωτιάς σε κάθε γειτονιά παλια,τωρα σην πλατεια).
Η σχωρηση (συγχωρηση).
Ο χασκαρς.
Την Κυριακη της Μεγάλης Αποκριάς το βράδυ,άναβουν φωτιές σε κάθε γειτονιά με πουρναρια και κεδρα απο το βουνο..
Ακολουθει ξεφάντωμα γύρω απο την φωτιά με κλαρινα και νταούλια.
Όταν έπεφτε η φλόγα την πηδούσαν απο πανω μικροί και μεγάλοι,πιστεύοντας πως θα γλυτώσουν απο τους ψύλλους το καλοκαίρι και θα διώξουν τα κακά πνεύματα.
Η φωτιά ειναι αρχέγονο στοιχείο,σωτήριο και φοβερό μαζι και για αυτό αποτελεί σημαντικό λατρευτικό σύμβολο ζωής,με καθάρτιο και λατρευτικό χαρακτήρα.
Το έθιμο σχωρεση γίνονταν την Κυριακή το απογευμα , μαζευονταν ολοι της οικογενειας στον παππου και τη γιαγα, για να σχωρεθουν για οτι ειπαν τη χρονια που περασε και οι μικρότεροι τους φιλούσαν το χέρι τους λέγοντας συγχωρεμένα.
Το βράδυ της ίδιας ημέρας σε όλα τα σπίτια του χωριού γινόταν προετοιμασία για το έθιμο του χασκαρ.Στο τραπεζι σαραιλι γλυκο ,γκανταιφι και μπακλαβας.
Ακολουθούσε το έθιμο της συγχώρεσης με ολο το συγγενολόι στο σπίτι του μεγαλύτερου σε ηλικία.
Όλοι φιλούσαν το χέρι των μεγαλύτερων ζητώντας συγχώρεση για τυχόν παραπτώματα.
Απαραίτητη ήταν και η επίσκεψη στους κουμπάρους.
Ήταν μια ευκαιρία να διαλυθούν εν όψει του Πάσχα,όλα τα σύννεφα που βάρυναν τις σχέσεις τους,μια εξομολόγηση για ξελάφρωμα της ψυχής μέσα απο την συγχώρεση.
Μετά τη συγχωρηση ακολουθούσε το έθιμο του χασκαρ.Στην άκρη του πλαστή για πίτες δένανε με ένα κομμάτι σπάγγο,ενα βρασμένο αυγό ξεφλουδισμένο,ο γεροντότερος κουνούσε τον πλάστη και οι μικροί προσπαθούσαν να χάψουν το αυγό σε ενα πανδαιμόνιο γέλιου και πειράγματος.
Ο καθένας προσπαθούσε τρείς φορές ,όποιος κατάφερνε να ανοίξει αρκετά το στόμα του και να χάψει το αυγό έπερνε τις ευχές και τα παινέματα του γεροντότερου.
ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
